Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit november, 2011 weergeven

een koninklijk erf

Van een   boerenerf naar een   een koninklijk erf !






Het weer zat niet mee.  We vertrokken op een vroege ochtend, in een wereld vol mist.  En ik ben al geen held op de weg.... Maar het plan was gemaakt.  Dus we gingen. Van een boerenerf,
naar een koninklijk erf.











Daar aangekomen,
werd de mist weer mooi.
Maakt vage, zachte lijnen
van de koninklijke stallen.






We gaan altijd zo vroeg mogelijk,
Nu al de derde keer.
Als de sfeer nog rustig is,
de kooplieden nog druk doende,
en jezelf nog mens voelt
in plaats van massa.



















Een groot hart trekt de aandacht.
Maar het zicht daar achter is mooier.
Mysterieuze "witte hoeden",
 in een mysterieus landschap.





Een groot hertenkop  tegen de hoge bomen van de oprijlaan. wil ook al aandacht.  Die krijgt het... Het laat mijn gedachten dwalen, naar een rijk koninklijk verleden hier op de Veluwe.  





Maar het koninklijke erf is nu heel anders.
Voor ons gewone mensen toegankelijk.
Is het er beter op geworden?
Ik weet het niet.
 De commercie is druk bezig.
Onder de witte…

hart voor boerenland

Hart voor boerenland, jazeker, Zo letterlijks soms.  Tijdens een wandeling naar oud boerenland, kwamen we dit bloeiend hartje tegen...



Dicht bij ons ligt een natuurgebied,
een heel oud boerenlandschap.
Boerderijen verweven in een  landschap
met houtwallen,
bos,
hoge esgronden,
marsgronden,
oude heide gebieden,
mysterieuze dennen ,
kronkelende zandpaden,
glooiende akkers
en dat allemaal langs een prachtige  rivier.

We kiezen een zondagmiddag.
Nemen eerst het kleine paadje, met de gekapte bomen.
Het leidt rechtstreeks naar de rivier.


















 Verplicht achter elkaar lopen moet je er
Maar dat geeft niet.
Kijk naast je, en je ziet van alles.
De oude gekapte boscage
begint mooi te worden.



En zo ontdekken we ook ons bloeiende hartje. De "muts van een kardinaal".
of anders gezegd:  de kardinaalsmuts
Zo leerde me de blogster van
komachterom Een leuke bloeiende verrassing op ons pad.





Aan het eind van dit paadje
"De Vecht":
















De herfst lijkt bijna voorbij.
De  vlammende kleuren zijn verdwenen…

warme herfst.

 Warme  herfst, met de mooiste kleuren, warm en veel. Ons erf is bezaait met warm en veel herfst.




Rood , knalrood. Daar begin ik maar eens mee.  Appart is dat. Zo knal rood. Het zijn de nieuwe loten een gekapte boom.   Ooit een prachtige Amerikaanse eikeboom. Er waren mensen die beslisten dat ie weg moest. Leuk  die mensen, maar dan weten ze niet  dat de boom het niet opgeeft. Nieuwe loten geeft ie,  uit de grond.  Prachtig blad. En nu knal-rood. Oh lieve loten wordt maar groot, heel groot.




















 Knal-rood 
is ook de Japanse esdoorn in mijn tuin. Veel soeps is mijn tuin niet meer, maar dit is toch mooi...









Vanaf het erf kun net een plukje fel rode esdoorn zien.












Een enkel vetplantje bloeit nog,  voonamelijk roze,   maar gebruikt  knal-rood om te accentueren. Goed gedaan he ?  Van dat plantje...




Een groot bladertapijt neemt bezit van ons erf.. Prachtig om te zien. Even niet denken aan het wegwerken straks, als alle schoonheid verdwenen is..















 Als altijd zijn de koeien nieuwsgierig. Naar mij ? Ze kennen me toch ? Ik stond aan …