Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Als de natuur mijn hart overvalt....

Plots is het zo ver.  Ik sta in de tuin. In alle rust  Het overvalt me...  Het was een lange, drukke en  bijzondere zomer. De tijd ontbrak  om even in alle rust  in de tuin aan het werk te gaan.  Best jammer, want ik doe het zo graag.  Of gewoon een wandeling  over ons ruime boerenerf,  Struinen door ons kleine bosperceeltje. Of met de hond langs de sloot. En er daarna  een blog over schrijven.... Niets van dit al.  Corona maakte dat veel mensen  in eigen land vakantie vierden, de maatregelen voor de vakantiegangers  talloos waren  en de zoektocht naar een corona-proef uitje  nogal eens bij onze boerderij terecht kwam.  Het was aanpoten  om alle gezinnetjes te helpen,  genoeg aandacht te geven,  het erf op orde te houden, de boodschappen te doen, het eten op tijd klaar te hebben,   nog eens een keer te helpen bij het melken,   kalfjes voeren,  en ten slotte zelf nog even  de nodige rust pakken.  Nee, het is geen klagen.  We hebben   heel veel mensen zien genieten  van ons erf en boerde
Recente berichten

De kastanje bloeit rood !!!

Wie kent de oude kastanje  van de Hervormde kerk in Dedemsvaart nog?  Nee helaas,  ik heb er geen foto van.  Zo'n grote oude dikke boom was het,  daar achter de kerk. Hij was rood-bloeiend, oud, groot, monumentaal en imposant!  Hij gaf een enorme schaduw!  Dat laatste weet ik eigenlijk nog het beste.  Een bijzondere sfeer gaf het, karakteristiek  maar vooral heel mooi!  Waar ik nu benieuwd naar ben :  "Wie kent de geschiedenis van deze boom?"  Ik zou het graag willen weten.  En wie het weet,  zou die mij dit willen zeggen?  Een berichtje doen?  Waarom ?  We hebben er een nazaat van  en er liggen voor mij  veel persoonlijke herinneringen,  dierbare, mooie.... Als kind kwam ik er.  Samen met mijn ouders naar de kerk. Maar ook, met vriendinnen  naar het kinderkoor, Polyhymnia.  Maar als je te vroeg was: "Effen wachten, spelen, kletsen,  daar onder die enorme boom."  Die zoveel schadu

Vervolg van de bijzondere levensreis van Dora 149

Het is alweer een tijd geleden dat ik een blog maakte  over de levensreis van koe Dora.  Twee jaar  volgde ik Dora met foto's, verhalen  en uiteindelijk  heb ik alles samengesmolten  tot een blog. Wat een beeld gaf  hoe een kalf tot koe bij ons opgroeide.  Zie :  De levensreis van Dora 149 (deel 1) Maarrrrrrr  de levensreis van Dora is gelukkig  verder gegaan. Inmiddels is ze op 30 december 2019 al weer 6 jaar geworden. Nog steeds is het een prachtkoe. Ze heeft ons al 3 kalfjes gegeven  en alle drie vaarskalfjes!  Alle dochters  zijn ook nog op ons bedrijf.  en dat is écht bijzonder.  Maar dat niet alleen. Het verhaal wordt nog veel  bijzonder-der. ... Lees maar...  Ik ga verder met  de levensreis van Dora  vanaf oktober 2019.  -------------- Dora zwerft met een groepje koeien over onze weilanden.  Ze zijn daar om het laatste gras  op te eten  voordat ook de weilanden de winterperiode ingaan