Doorgaan naar hoofdcontent

Als de natuur mijn hart overvalt....

Plots is het zo ver. 
Ik sta in de tuin.
In alle rust 
Het overvalt me... 




Het was een lange, drukke en
 bijzondere zomer.
De tijd ontbrak 
om even in alle rust 
in de tuin aan het werk te gaan. 
Best jammer, want ik doe het zo graag. 
Of gewoon een wandeling 
over ons ruime boerenerf, 
Struinen door ons kleine bosperceeltje.
Of met de hond langs de sloot.
En er daarna 
een blog over schrijven....


Niets van dit al. 
Corona maakte dat veel mensen 
in eigen land vakantie vierden,
de maatregelen voor de vakantiegangers 
talloos waren 
en de zoektocht naar een corona-proef uitje 
nogal eens bij onze boerderij terecht kwam. 


Het was aanpoten 
om alle gezinnetjes te helpen, 
genoeg aandacht te geven, 
het erf op orde te houden,
de boodschappen te doen,
het eten op tijd klaar te hebben,  
nog eens een keer te helpen bij het melken, 
 kalfjes voeren, 
en ten slotte zelf nog even 
de nodige rust pakken. 


Nee, het is geen klagen. 
We hebben  
heel veel mensen zien genieten 
van ons erf en boerderij. 
En hoe mooi is dat? 
Telkens weer opnieuw 
doet het je glimlachen en blij maken. 
Even bestaat er dan geen kloof
 tussen boer, burger of politiek
In tegendeel 
de gasten op ons erf, 
genoten volop, 
speelden, praatten, relaxten,
verbaasden zich, 
waren verwonderd 
en vooral 
zagen dat het goed was 
op onze boerderij. 
Zonder uitleg.
Gewoon door hetgeen 
ze mochten doen en zien.



En ik ben zo trots 
op al deze bezoekers. 
Die het tegendeel lieten zien
van de verbale agressie 
die de samenleving zo vaak teistert.
in allerlei discussie punten.  
Er was zo'n plezierige harmonie 
tussen onze boerderij en de bezoekers.
Even hielden ze net zoveel van 
onze koeien, 
onze bloemen, 
onze werkwijze 
onze leefwijze als wij.


Een kloof wordt gemaakt 
door de mensen die
"hard schreeuwen"
Letterlijk of figuurlijk.
"Schreeuwen", 
om hun eigen gelijk te krijgen. 
Gelukkig 
hoe vol het erf ook;
er werd niet "geschreeuwd". 
Maar puur genoten. 
Uit gegaan van al het goede en mooie
een boerderij te bieden heeft.


En hierbij wil ik ze een stem geven.

via deze blog. 

Voor degene die niet
schreeuwen om hun gelijk,
die het goede zoeken in elkaar. 
Daarvan kunnen genieten. 
Belangstelling tonen. 
Bereid zijn te luisteren. 
 Heus,
 er zijn  er veel meer dan je denkt. 
Je hoort ze niet,
je ziet ze niet,
maar daarom zijn ze er wel. 
En zó belangrijk zijn ze! 
 
Laten we deze lieve mensen
een heel groot
podium geven. 
Zodat we dit prachtige voorbeeld
 kunnen volgen....



En wat een uitgangspunt zou dat zijn
 bij welk probleem dan ook,
 
Eerst samen 
genieten, praten, lachen, spelen, relaxen.
 Uitgaande
van het goede in elkaar. 
Daarna  samen om tafel 
om problemen 
proberen op te lossen.

Maar terug naar nu, 
mijn warme september dag.
 De meeste gezinnetjes
 zijn weer naar huis. 
Ik pluk mijn dag 
hier in de tuin. 
Hopeloos achterstallig onderhoud 
zie ik. 
Maar ook...
de laatste bloemen 
die nog hun best doen 
zo mooi mogelijk te zijn... 

De vlinders, 
de talloze bijtjes, 
de enkele libelle,
die langs de bloemen zoeft. 
Wat  zijn er zo samen nog veel!

Plots overvalt het me

de rust om me heen,

 de schoonheid van 
de bloemen  en de beestjes. 


Dit moment 
gaat diep in mijn hart 
naar binnen.... 
De natuur overvalt mijn hart totaal. 
'Maakt me dankbaar en gelukkig. 
Ik pak mijn fototoestel.
Daar gaat ie... 
Alle vlinders, 
beestjes,
 moeten op de gevoelige plaat
om een nieuwe blog te maken. 

Ze zijn zo mooi!

Net zo mooi als de harmonie

van afgelopen zomer 

tussen onze bezoekers en de boerderij. 

 

Hé 

ik zie  ineens  

boven de bloemen

precies voor de grote stal.

een viertal witte vlinders! 

Geweldig ! 

Natuurlijk,

 ook dát moet tussendoor 

gefotografeerd. 


Daarna toch maar weer verder.

Hup aan het werk! 

Die volle kruiwagen

kan zo niet blijven staan. 

Er moet wel wat gedaan worden! 

Ik leeg hem op de onkruid-bult in ons bosje  

en wil weer terug naar de tuin

Maar dat gaat zomaar niet !  

Een kleine fladderaar in de buurt

heeft duidelijk andere plannen.

'Houd me staande 

en...

overvalt me in mijn  hart....

Reacties

  1. Ina wat heb ik genoten van dit.
    De foto's, jouw schrijven zo in harmonie.
    De koeien op de foto zien er blij uit.
    Het is er allemaal nog, de dingen die gelukkig maken in deze hectische tijd.

    Een fijne herfst gewenst en groet,
    Hilly

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Dank je wel voor het reageren op onze blog !

Populaire posts van deze blog

Onder de blauwe regen.

Tegen ons huis staat: "de blauwe regen". Ik snoei hem eigenlijk te weinig, maar dit jaar maakt het niet uit. Hij bloeit prachtig.                                                                      Het was ooit de eerste plant die ik plantte op Rokes Erf. Maar nu is ie aan vervanging toe. Want de pergola die de blauwe regen nu al meer dan 22 jaar draagt, staat scheef. Heeft duidelijk zijn beste tijd gehad.  Maar de plant bloeit er niet minder om, Nog even wachten met het vevangen toch maar... Er is nog een reden om de pergola met de blauwe regen  niet te vervangen, Er onder liggen vijf kleine mormels.... Poes Pietje is bevallen en heeft gedacht haar kroost dicht bij huis neer te leggen. Nee, we zitten niet te wachten op nog meer katten om huis. Hoe moet dat nu ? Maar dan zie je ze liggen.. Oooooooooh...  We zien wel, hoe het loopt met de katjes. De tuin in lopend  bloeit oo
Poes Pietje.... Veel bezoekers kennen onze boerenkat "Pietje".  Ze is best bijzonder en geeft ieder jaar super lieve kittens.  Ze is goed bevriend met al onze koeien!  En de koeien met haar!  Ik heb er maar eens een mooi filmpje van gemaakt!  Veel kijk plezier!  Groetjes van Pietje, de koeien en mij!   

ontmoeting bij de schaapskudde

Het was een prachtige  ontmoeting daar bij die schaapskudde ! En heel bijzonder ! We gingen naar de Lemerlerberg voor een bijzondere loop Vanzelfsprekend " de Lemelerbergloop ". Een loop binnen het prachtige landschap van deze omgeving. Talloze lopers, waaronder onze eigen zoon, de herfst om ons heen en de voor deze gelegenheid aanwezige schaapskudde, maken samen een prachtig plaatje. We proberen er elk jaar bij te zijn. We vroegen ons thuis al af  of ie er dit jaar ook zou zijn .  De schaapskudde. De bezuinigen hadden immers  zo fors  toegeslagen  bij deze schaapskudde. Maar jawel hoor.  Direct al bij aankomst merkten we:  talloze witte wollige beesten  in het landschap Mooi, altijd mooi. Zelfs het zwarte schaap was aanwezig... En de herder,  natuurlijk de herder met zijn hond.  Er waren nog weinig mensen boven op de berg bij de kudde Volop gelegenheid om even te praten m