Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Er worden posts getoond met het label wandelingen

De zachte kant ....

De zachte kant.... Tijden veranderen,  maar iets  wat stevig in je gebeiteld  zit, veranderd nooit  moet er toch soms uit.  De ochtendwandeling bijvoorbeeld.  Vooral, als het mooi is buiten, het mee beleven,  er zijn,  het vastleggen.. Bij deze....  Ik ben er weer. ... :)  Ik ben vertrokken voor de zon op kwam.  Altijd leuk om de  zonsopgang mee te maken. Al zoek ik het dit keer  laag bij de grond,  negeer een beetje de felheid  van de opkomende zon. De heide plantjes bekijk ik even van dichtbij  Ze tonen nu zo zacht.  De heide zit hier in de grond.  Echte zandgrond hier. Daardoor komt ze  zo hier en daar  vanzelf op En nu zuinig op zijn!   Want heide verdwijnt he?  Als je er niet zuinig op bent. Het is koud buiten maar de sfeer is zo prachtig!   Pasteltinten rondom,  overal waar je kijkt!  Via de eeuwen oude Galgravensloot,  loop ik naar de ...

Sprookje in het Ommerbos.

Het voorjaar is altijd een drukke tijd op ons bedrijf. Zoveel dingen die tegelijk moeten gebeuren. En die drukte duurt ook nog wel even. Maar erg is het niet. Want stel je voor dat je om wat voor reden dan ook niet meer kunt werken  plannen uit kunt voeren. dromen over je toekomst. Nee, dan kun je beter dankbaar zijn dat je dat kan en mag doen. Gewoon de schouders eronder... Maar soms  is het wel goed  jezelf even stil te zetten, om jezelf op te laden. Genieten van het voorjaar, alles wat er om je heen gebeurt. Dit keer heb ik dit gedaan  door eens van ons erf af te wandelen... Ga je mee? Het is wel  een beetje vroeg hoor, vooral op zo'n zondagmorgen. Maar dat is juist mooi! Die stilte   het ontwaken.. van... Het ontwaken van een sprookje! In het bos nog wel ! Ik loop vanaf ons erf over de weg,  langs onze singel richting het Ommerbos. In de singel kom ik deze piepjonge blaadjes en "snotter-bellen" van de...

Het witte wonder en de gestolen uurtjes van de boerin....

Het kriebelt al een paar dagen.  En op een gegeven moment  is het niet meer tegen te houden... Ik móet naar buiten!  Natuurlijk was ik al wel eventjes buiten,  de camera mee.  Maar ik wil er echt zijn,  de kou voelen de witte wereld zien  het wonder beleven!  Het witte wonder  wat zich daar buiten voltrekt !  Dus ik steel wat uurtjes van de dag  en ga op pad!  Vanmorgen extra hard doorgewerkt,   nu eerst nog even  naar de bouw-lui, Kijken hoe het daar is.  Of ze nog wat drinken nodig zijn.  Bijzonder  hoe ook die  het witte wonder  in zich op nemen. Ik zie een enkeling genieten,  om zich heen kijken,  even rusten. Met een mobiel een foto nemen.  Ze geven me groot gelijk  dat ik ga wandelen. Ik  roep ze nog na `het geluk van de boerin:  zelf je tijd in delen, zomaar...