Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Betovering van de herfst.

Het is alweer een tijdje geleden dat de tuin  zijn laatste herfstbloemen te voorschijn toverde..... De laatste hommel  op deze bloem  de laatste nectar snoepte... De laatste vlinder  op de laatst bloeiende bloem van de vlinderstruik voor de laatste keer  neerstreek... De laatste bijen op de laat bloeiende  hulst afvloog.... Nog maar kort geleden toverde de herfst zijn paddenstoelen uit de grond... Hij had er wat moeite mee,  deze herfst. De droogte maakte  dat het toveren  van paddenstoelen  niet mee viel. Het toveren van duizenden,  rode, oranje en gele bladeren  op ons erf  was net als ieder jaar  een koud kunstje....  ....en  menig uurtje genieten ...

Herinneringen en respect...

Roke's Erf... Ons erf  herbergt  veel herinneringen van bewoners die kwamen die gingen. Mooi verdrietig grappig bijzonder... Een veelheid van herinneringen  zoals het gaat in een mensenleven. Van een bijzondere oud-bewoner  van dit erf hebben we afgelopen week  afscheid genomen...  Na een bewogen week   ga ik even terug naar een pad  van mijn eigen herinneringen....  Het is prachtig mooi weer!  De zon schijnt door alles heen als de herinnering  die ook door alles heen  blijft schijnen in je hart...  Het is bijzonder  hoe iedereen bij een afscheid  zijn eigen herinneringen heeft. Maar ook  zijn eigen kleur aan die herinneringen. En voor de één  zijn ze ver weg,  voor de ander  bijna tastbaar dichtbij. Maar herinneringen zijn overal,  als een sp...

Het aquarel van de vroege ochtend.

Vroeger,  wou ik alles na tekenen  na schilderen. Om me heen  zoveel mooie dingen, die ik het liefst vast wou leggen. In het moment van het zien  de verwondering de schoonheid.  Als boerin zijnde is er eigenlijk altijd wat te doen. Het schilderen is voorbij gegaan, het fototoestel ter hand genomen om toch  de momenten van de verwondering  even vast kunnen leggen.  Maar die vroege ochtend  mijn favoriete moment dan komt alles samen  maakt de natuur haar eigen aquarel!   De koeien  in het kleine weitje buiten  slapen nog. Maar ze liggen al richting de opkomende zon. Richting de dag die vanuit het oosten begint.  Niet beseffend dat ze onderdeel zijn van dit   aquarel landschap. Ook  de bloemen gaan richting  die opkomende zon. Een nieuw aquarel vormt zich voor me... ... ...