maandag 24 december 2018

Een betoverende kerst...

Het is maandag morgen,
vroeg
de dag voor kerst.
Het is eigenlijk super vroeg. 
en ik ben véél te vroeg wakker,
Ik ga er toch maar uit.
Het is mijn beurt
om te helpen met melken.
Het afgelopen half jaar was het vaak
 mijn beurt.
Vaak was het vroeg op. 

En toch ben ik gaan houden van  
deze vroege ochtenden. 
"De dag nog niet begonnen,
voor het werk
effen met mijn ontbijt, 
mijn kopje koffie alleen."

In de stal is het nog donker,
maar het werk gaat snel nu.
De stal en de melkstal, 
zijn heerlijk nieuw.  

Hoe anders was het de afgelopen
lente, zomer, herfst ...
Tijdens  de "o-zo-lange-verbouwing".
Tijdens "o-zoveel-hobbels-onderweg".
Maar alles is eindelijk klaar. 
Wat is dat fijn en relaxed.
Terug kijkend 
herinner ik me
ook  juist 
die mooie
vroege ochtenden...

De zon was er
meestal eerder als ik. 
Dan scheen ie door de stal,
lang voordat ik er was.
Maar op een gegeven moment
waren we gelijk! 
Dat was mooi....





Oke, maar nu moet ik
echt wat harder werken. 
Ik wil door! 
Op tijd naar de winkel, 
nog voordat ie overbezet is! 
Eerst nog wat melk uit de tank halen,
voor mijn plannetje....
Dan snel in de auto.  

Nog voor half negen 
draai ik de parkeerplaats op
bij de supermarkt.  
Normaal is het op dit tijdstip  
heerlijk rustig boodschappen doen! 
Maar nu... ?!!
 Ik kan nog net een plekje 
bemachtigen voor mijn auto. 
In de winkel valt het mee,
 wel druk
maar er wordt 
gemoedelijk gekletst,
veelvuldig vakken gevuld
en goede wensen uitgewisseld.
Nog even een krentewegge 
halen bij de warme bakker 
 en dan
naar mijn ouders.

Ik tref mijn pa aan 
in de bijkeuken. 
In een tempo
wat bij hem past, 
 wil hij net
zijn klompen aan doen,
Voor het dagelijkse bezoekje
aan zijn viertal kipjes. 
Hij is verrast als ik de deur open doe. 
"He, zijn dochter!" 
Nee, maar dan gaan
de klompen weer uit! 
de kippen kunnen wachten. 
In het zelfde tempo als 
hoe de klompen aan gingen 
gaan ze ook weer uit. 
Ook mijn moeder komt nu binnen, 
met jas en al aan ! 
ook die is net  terug van die 
drukke gezellige winkel! 

Ik geef 
hun de melk en het kerstbrood 
en zeg dat voor vanavond is,
kerstavond! 
De melk 
om zelf heerlijk chocolade melk
van te maken. 
vers van de koe! 
Net als vroeger 
toen ze zelf een boerderij hadden. 
We bespreken nog even 
de komende kerstdagen en ik ga weer.

Op de terug weg 
zie ik hoe prachtig het buiten is
na dagen van regen en grijs weer
schijnt de zon nu volop! 
Het maakt mijn oude dorp prachtig! 
In de verte 
net buiten de bouw 
lopen mensen te wandelen. 
langs een watersloot 
waar de damp vanaf komt. 

Deze damp
en de vriendelijke vroege ochtendzon 
omringen het gezelschap. 
Wat een bijzonder plaatje! 
Ai had ik nu maar
mijn fototoestel bij me... 
Maar gelijk wijs ik mezelf terecht
"Je hoeft niet overal een foto
van te hebben, 
je kan er ook gewoon
van genieten !" 

Dichtbij huis gaat dit genieten over
 in een grote schrik! 
In de verte zie ik 2 auto's staan
vlak bij de kruising waar 
zo vaak wat gebeurt.
Er heerst wat tumult om heen. 
Er lopen mensen 
in een draf over de kruising.
Ik zie dat er nog geen politie bij is. 
Ik druk mijn gaspedaal wat dieper in.
'Wil er snel zijn,
wie weet kan ik wat doen.

Maar dan zie ik waarom dat tumult er is... 
Er worden schapen verweid....
Ze gaan van het ene land bij het kruispunt 
naar het andere land van het kruispunt. 

Ach....
dat is alleen maar mooi ! 
Gelukkig !!!

Deze schapen zijn van de buren 
ze grazen op onze wei 
om het mooi kort te maken. 
En worden nu verweid
door deze buurtjes. 
Ik stap uit 
voor een praatje. 
Ik hou zo van schapen. 
een poosje geleden 
was ik er nog
om wat fotootjes van te maken... 







Dan naar huis!
"Fijne kerst buurtjes!" 


Thuisgekomen zie ik hoe
prachtig het ook daar is!
Met de zon , de kou
en het vochtige weer.
Nog voor dat de kerst boodschappen
 in de kast belanden 
ga ik naar buiten.
Wat bijzonder, 
ik zie overal kerst om me heen !
Alsof er getoverd is...
.  met een kerst-toverstafje !!

Duizenden kleine lichtjes op het gras... 








De bosrand , 
dezelfde als waar ik
mijn kerstwens op gemaakt heb  
geniet van het vochtige kerst-zonnetje ...
Dichterbij gekomen zie ik
dat het kerst-toverstafje
 ook daar is geweest...






Want op de dennentakken
zijn ook lichtjes gemaakt ! 








Zelfs op de grond, 
ónder deze dennentakken...







En kijk... 
zelfs kleine lichtjes
door de boomtakken heen
 om de dorre bladeren opfleuren..






En wauw in het bos 
allerlei kleuren kerstballen 
Grote...
Kleine....










....en dan die grote boom 
met al die kleine takjes...
Er schijnen
heel veel kleine led-lampjes
lijkt het wel....







Zo tussen door is er nog
een wonderlijke kerstbal getoverd ...






Jammer dat niet iedereen dit ziet... 
Genoeg mensen die voorbij gaan...

"Driving home voor Christmas"






Natuurlijk....
 ook de hulst is betoverd! 








Waar ik ook kijk
op zoveel takken
om me heen
zijn 
kerstballen...
Zo betoverend mooi!









Ik moet terug
er wacht nog een dag 
om de voorbereidingen te treffen voor kerst! 
Maar wat een 
betoverend moment was dat! 



Dat is mijn kerst wens voor nu, 
voor iedereen:  

een betoverende kerst !


Dat kan voor iedereen anders zijn
een goede gezondheid, 
een stukje warmte
gezelligheid
liefde
Een weerzien,
van een dierbaar iemand, 
verzachting van verdriet,
oplossing van problemen,
een grauwsluier die verdwijnt.
Of gewoon 
wat geluk 
geborgenheid.
Of 
vrede in je hart
verdraagzaamheid om je heen.

Ik wens het je toe 
wat het ook mag zijn. 



Oke, dan ik nu echt! 
hatsikidee 
de kerst tegemoet ! 














woensdag 14 november 2018

Vroeg op !

Al de hele zomer is het 
"vroeg op". 
Maar eigenlijk is dat 
helemaal niet erg
integendeel 
het is een voorrecht.

Als je op het platteland woont 
en dan elke dag vroeg op mag...

Eerst je werk doen, 
wakker worden
(Ja,ja in deze volgorde) 
en dan gewoon naar buiten ! 
al je zintuigen 
optimaal laten werken ! 

Het is gewoon té mooi 
om niet te delen. 

Dus zie hier....






Meestal ga ik eerst naar 
de drachtige koeien die buiten lopen ....
onder de dikke bomen...

Dit keer heb ik nog meer reden
 om effen te kijken
Dora is er nu ook bij! 
Ze is net met zwangerschapsverlof. 

Heel rustig sluip ik
over het bevroren gras en blad 
 naar haar toe...






Ik ken haar,
Ze houd niet zo van aandacht,
ze gaat liever haar eigen gang! 
maar wauw 
wat kleurt ze prachtig
met de herfst
en het
bijzondere  rode ochtendlicht.... 






"Dag Dora!
Ik meen het goed hoor. 
Ik kom je heus niet storen".
Warempel 
er kan een vluchtige blik van af...






Het lijkt geen afkeurende blik... 
Ik besluit een tijdje
op mijn plekje te blijven. 


We genieten we van de lucht 
die voortdurend 
van kleurenspel
 veranderd,
terwijl de dag
 om ons heen
langzaam maar zeker
zijn begin krijgt....








Ook
het ochtend ritueel
van de koeien begint:  
staan, 
 poepen,
 plassen,
 op zoek naar eten...






Oke, 
ook mijn ritueel
moet verder ,
tijd om afscheid te nemen.  

Inmiddels zijn de koeien 
 helemaal wakker én
helemaal aan mij gewend !
Ze zijn zelfs
lichtelijk brutaal aan het worden. 
Maar dat is niet erg,
maken we gewoon gebruik van! 
Dus, 
poseren maar dames! 
Allereerst Dora !! 






Dan deze 2 harts-vriendinnen ...

"Prachtig dames, 
dat doen jullie wel heel erg goed" ...








Tenslotte allemaal...






"Dag dames fijne dag verder".

Ik moet aan het werk,
het is gewoon zaterdag
er moet nog wel wat gebeuren.
Maar eerst nog even de krant
 van de Dwarsweg halen...
Ook mooi toch... ?





"Maar tot morgen,
 dan ben ik er weer...".

Maar helaas,
de volgende morgen
hebben mijn dames
besloten binnen te blijven.
Dat kan,
 ze hebben die keuze.
In de stal of buiten.
Een beetje een domme keuze
vind ik het wel.
Het is nu bijna
nog prachtiger
als gister


Mijn werk in de stal
is alweer klaar.
Ik ben iets later als gister,
maar het is zondag
en dat geeft altijd
zo'n vrij gevoel.

Ik hoef geen krant op te halen
maar besluit toch even
naar de Dwarsweg te gaan,
in de herfst en winter
zijn er
zoveel lange schaduwen
op ons erf.
Ik heb zin om in het
verse ochtendlicht te lopen
van het open veld .

Er bloeit nog wat
langs ons weggetje.
Het duizendblad,
 zo ijzersterk is die,
Hij bloeit altijd en overal...





Bij de Dwarsweg
vind ik nog  wat koekoeksbloemen
de meeste uitgebloeid,
maar deze wil nog effen door...






Ik kijk even terug
op onze boerderij,
onze nieuwe stal.
Het is een heel project,
het gaat niet vanzelf....
En het is geen gemakkelijke tijd
om te boeren....
Terug kijken is wel te doen
maar vooruit
 is een hele lastige...






Regels komen en gaan.
Pittige regels.
Begrijpen doen we ze
 al lang niet meer.
En onze overheid
is meer dan streng,
forse boetes
voor wie niet luisteren wil...

Toch maar blijven hopen
op betere tijden
voor ons boeren...







Toch maar
met hoop voor de toekomst
vooruit kijken.
Dat is beter.

Ook maar even letterlijk.
daar staat het vee van de buren.

Een groep vogels
vliegt rakelings over hen heen...
Wow, wat weer prachtig !!

 Dat brengt me meteen terug
tot wie ik ben en wil zijn..

Genieten
van het mooie om me heen
er dankbaar voor zijn
delen
mensen laten meegenieten
voor wie dit wil...
.






Dan wordt ik
toch nog even
verplicht terug te kijken.

Ik wil namelijk verder lopen
langs de waterschapssloot
de buurkoeien begroeten.
Maar nee,
mijn trouwe viervoeter
wil dit beslist niet!
Blijft stug stil staan
in het enige weiland
aan deze kant
van de Dwarsweg
wat van ons is.
Links op de foto
kun je haar net zien...





En weet je
wat het grappige is?
Ze heeft gelijk !
Ik heb haar namelijk
niet aangelijnd.
En dat is niet
wat ik haar geleerd heb.

Op ons erf mag
ze altijd vrij rondlopen.
Maar zodra ik ga wandelen
op andermans terrein
lijn ik haar aan.

Vanmorgen dacht ik:
"Ach ik ga niet zo ver
 ik ben vroeg
er is niemand
die ik er kwaad mee doe,
 ik neem de lijn niet mee."

Verkeerd gedacht dus!
Ik geef Winner groot gelijk
en daarmee haar zin.

Ze mag wachten in ons weiland
terwijl ik even alleen naar
 de buur-koeien ga.






Kijk daar zijn ze al ...






Echte MRY pinken ,
wat een schoonheden!






Een korte begroeting wordt het.
Want ook ik
 voel me niet op mijn gemak
Ik wil geen onrust stoken
bij de pinken van een ander
en ze komen toch allemaal
naar het draad
als ze me zien.

"Dag pinken,
leuk jullie te ontmoeten
maar
ik ga toch weer weer terug.
 Groetjes aan je boer en boerin
als je die straks ziet."






Ik ga d'r  weer van door...
tot de volgende blog !


.









Heb het leven lief..
Elke nieuwe ochtend ....







Heb het leven lief..
Elke nieuwe ochtend
is weer een fantastisch geschenk,
niet vergeten....