woensdag 18 januari 2017

Het witte wonder en de gestolen uurtjes van de boerin....




Het kriebelt al een paar dagen. 
En op een gegeven moment 
is het niet meer tegen te houden...
Ik móet naar buiten! 

Natuurlijk was ik al wel eventjes buiten, 
de camera mee. 
Maar ik wil er echt zijn, 
de kou voelen
de witte wereld zien 
het wonder beleven! 

Het witte wonder 
wat zich daar buiten voltrekt ! 

Dus ik steel wat uurtjes van de dag 
en ga op pad! 









Vanmorgen extra hard doorgewerkt,  
nu eerst nog even  naar de bouw-lui,
Kijken hoe het daar is. 
Of ze nog wat drinken nodig zijn. 

Bijzonder 
hoe ook die
 het witte wonder 
in zich op nemen.

Ik zie een enkeling genieten, 
om zich heen kijken, 
even rusten.
Met een mobiel een foto nemen. 

Ze geven me groot gelijk 
dat ik ga wandelen.
Ik  roep ze nog na
`het geluk van de boerin: 
zelf je tijd in delen,
zomaar wat uurtjes stelen.´



Oh kijk, het huis van de buurtjes... 
Ze zijn er zo druk mee,
`Kleur rood 
van de pannen 
niet vervangen hoor buurtjes ! 
Kijk eens hoe mooi !`












Ik besluit lekker in de buurt te blijven.
Gewoon door de weilanden,
 over de schouwpaden.
Langs de Galgengraven-sloot. 

Een oude sloot 
die vroeger 
de grens aangaf 
van de Marke Ommen 
en de Marke Arrien.
Hij loopt 
van de rivier de Vecht in Ommen 
naar het noorden 
het Ommerkanaal,
het Arriërveld. 

Naast ons bosje is die kaarsrecht! 












Er loopt een breed schouwpad langs.
Genoeg ruimte voor mijn trouwe maatje en mij! 
Grappig hoe Winner 
al richting het bos wil gaan.
`Nee Winner,
 we gaan nu eens de andere kant doen ! 
Het Ommerkanaal is ons doel!´ 

 Het witte huisje
op de foto 
staat ver weg 
aan de andere kant 
van dit kanaal. 
Maar in deze uitgestrektheid
kunnen we heel ver zien.
Ik besef  hoe mooi dat is... 

Het is niet altijd,
de natuur die beschermd en gesteund 
wordt wat mooi is. 
Ook deze uitgestrekte velden
al jaren bewerkt door de boeren 
hebben  hun  eigen charme..













We volgen de Galgengraven sloot zo ver mogelijk, 
komen naast het land van onze buurman. 














Er fladderen vogels boven ons.
Ze komen en ze gaan. 
Wat een uitzicht zullen ook die hebben! 











Het is is zo heerlijk,
je één te voelen met het landschap.... 
Al je zintuigen open te zetten,
te genieten, 
dit bijzondere witte wonder 
volop te beleven! 
Wie kan,
 doe het ook eens
het doet een mens zo goed! 

 Het weiland van de buurman.
heeft `rikkepaaltjes´ gekregen 
die omringt zijn met 
 ´wit onkruid´. 
Oh en zie rechts,
 verse molshopen...
Ze komen boven, 
dat betekent 
dat het niet door vriest.
Een oude boerenwijsheid. 











Maar dan plotseling stopt 
`mijn Galgengraven´ sloot.
Hij slaat af,
en gaat als een gewone waterleiding
het Arriërveld in.

Ik móet wel mee 
want hoe kom ik anders aan de overkant...

Naar het koepad van de buren dan maar. 
Daar kan ik over. 
Vind de buurman vast niet erg. 
Zijn prachtig roodbonte koeien 
staan toch op stal.












Richting het koepad 
loopt ook Harrie,
Harrie de haas! 
Al gaat ie wel wat sneller als ik... 












En nu  de andere kant dus! 
Zie toch eens.,
Dit boerenland,
 dat is toch gewoon hartstikke mooi! 













Ja, ja, daar bij die drie bomen
 ga ik het Ommerkanaal ontmoeten ! 













Nog een wondertje komt erbij,
de zon! 
Heel zachtjes maakt ie 
de lucht wat blauwer
en het wit nog witter!

















We zijn er! 
Er loopt een drukke weg langs het kanaal.
Dat is voor mijn trouwe makker niet zo fijn! 
Opgepast dus ! 
Snel naar de overkant.
De eerste eenden zijn al bang voor ons! 
Zeg hééé, dat is niet nodig! 












Kijk zo´n lange witte bomenrij,
langs het water, 
dat leek me zo mooi! 














En...
het valt niet tegen! 












Maar met Winner bij me is het toch te druk, 
er gaat te veel  verkeer langs! 
Het weiland van de buurman dan maar weer! 
Wel een andere 
want er moet wel wat nieuws 
te ontdekken zijn natuurlijk! 

We gaan langs een klein singeltje
 richting 
`de eenden kooi´.  

Vroeger was hier een eendenkooi.
Zoals dat vaak gaat op het platteland
wordt het weiland door ons als bewoners 
nog steeds zo genoemd. 

En onze buurtjes daarachter 
wonen 
`óp de eendenkooi´...












Kijk weer die stille boeren charme.... 















Links van de eendenkooi, 
zie ik kleur in het landschap!
 Een oranje jasje! 

Het zijn de buurtjes van de 
eendenkooi.  
De oma met twee klein-kindjes
Ja heus twee!  
En ze staan allebei op de foto...













De oma heeft dezelfde afwijking als ik, 
soms móet ze naar buiten... 

Maar volgens mij 
is het heerlijk 
zo´n oma te hebben...














Over het Jodenwegje ga ik terug
alweer zo´n `geschiedenis-pad.´ 

De naam zegt het al,
deze geschiedenis is niet zo mooi. 
In de oorlog 
hebben de Joodse bewoners van kamp Arriën 
deze weg gemaakt. 
Niet vrijwillig natuurlijk... 

Niet zo lang geleden 
is er op de plek van dit kamp
een gedenkteken gezet.
Misschien kan er hier ook één komen,
`Opdat we niet vergeten....´














Ik kom weer uit waar ik begon, 
de Galgengraven-sloot... 


Richting Ommen..












Richting Ommerkanaal, Arrierveld...














Nog wat details op de foto, 
door het bos.
 en we zijn weer thuis ! 
















Langs ons eigen bosje... 











....gauw naar binnen,
het werk wacht weer, 
de gestolen uurtjes zijn voorbij! 

Een lekkere maaltijd maken 
voor de hardwerkende kerels...
Maar dan...
Oh, oh 
kijk eens naar buiten...

Snel, nog één minuutje stelen... 












Tot ziens allemaal , 
fijne dagen 
voor zover dit lukt. 
Tot de volgende keer 
als ik weer wat uurtjes steel! 








vrijdag 23 december 2016

Kerst in de mega stal.

Het is bijna  kerst...
onze koeien mogen dit jaar
voor het eerst
kerst vieren
in de nieuwe stal.
Onze "mega stal"...











Ja, hij is groot.
Je kunt zeggen "mega-groot".
De media heeft dit woord verzonnen
en een negatieve klank gegeven.
Ik wil het omdraaien,
 een mooi woord van maken
Waarom alles negatief
en waarom zelfs negatief zonder reden?

Dus mega mooie stal of
mega fijne stal !

Dat gaan we voortaan bedoelen met een mega stal!

Onze koeien zijn zo blij met de stal.
Ze kunnen nu weer rennen op de vloer,
in de oude stal was ie zo glad geworden...

Ze kunnen liggen!
En hoe?
Tjonge, jonge, wat een luxe bedden hebben ze nu!
Een zachte laag van gemalen stro en kalk om op te liggen 
en zo ruim dat het hun hele lijf er makkelijk in kan!














Genoeg ruimte
om te kiezen
wáár ze willen liggen.
Ook niet onbelangrijk
met de altijd aanwezige
natuurlijke rangorde
onder de koeien !

En met die hoogte in de stal
is er altijd genoeg licht en frisse lucht.

Gelukkig vinden onze koeien
onze mega stal
mega fijn!
Voor ons en de koeien
mega belangrijk!


Maar met de kerstgedachte
is dat natuurlijk
mega onbelangrijk!

Het is het feest van de geboorte...

Nee, ook niet deze geboorte
van gister
op de vroege ochtend
in onze stal.
Hoe mooi ook!











Met kerst denken we aan
een andere geboorte
in een andere stal.


Ook een mega stal.
maar wel....
....mega klein.  

Maar de inhoud,
 de boodschap
die was oprecht  
mega groot,
mega mooi,
mega fijn!

Deze boodschap was en is bedoeld
voor de hele wereld,
voor alle mensen
zonder uitzonderingen !

Hoe mega moet dat wel niet zijn ! 



Daar willen we aan denken
komende dagen.
En hopen
dat die mega boodschap 
bij veel mensen 
binnen mag komen
 in hun hart.  
Daar gaat nestelen 
en zorgt voor 
liefde, blijdschap, troost en hoop! 



Dag mensen, 
tot volgend jaar in 2017.
Dat het voor een ieder
een mega goed jaar mag worden!  

Ik sluit af 
met een foto
 zoals jullie van mij gewend zijn. 

groetjes en liefs!




















zondag 4 december 2016

De zandpaden van Arriën en 't Arriërveld.


Vorst,
 mist
 en zon! 
Het zijn dé ingrediënten
 die gegarandeerd 
een prachtige ochtend geven....

En vanochtend  waren ze alle drie aanwezig
Dus... 


....mezelf warm aangekleed, 
hond mee
auto voorverwarmd en ? 
Op pad !   

Ik besluit 
dicht bij te blijven, 
heel dichtbij. 
In ons eigen Arriërveld,
in ons eigen Arriën. 

Grenzend aan de weilanden.....









....vind je daar het Ommerbos 
En ín dat Ommerbos 
is een plek
waar de oude heide 
bewaard is gebleven. 
Samen met  
vliegdennen, 
jeneverbessen 
en mulle zandpaden.
Het is er prachtig,
een door weinigen ontdekt gebied. 

Maar in de buurt kennen we het allemaal!  

Tijdens mijn korte autorit 
komt de zon met een noodgang 
door de mist heen. 
Een beetje jammer vind ik het wel
Ik had dat al wandelend mee willen maken...

Maar gelukkig 
 als ik uitstap 
heeft die zon 
het allemaal 
wel heel mooi gemaakt! 












Woow wat geweldig! 
Het uitzicht, 
de prachtige details...













Net als (bijna) alle andere buurtgenoten
ken ik dit gebied goed. 
Direct links af het bos in 
dan het pad over 
door naar de hei.












Ik loop effen stevig door, 
want warm is het niet! 
Door de schaduw, 
op weg naar de zon, 
de hei! 


We vinden het snel en kijk, 
daar doen we het voor....














Van zoveel moois 
wordt je vanzelf warm van binnen ! 













Ik loop direct over het mooiste pad 
van dit gebied.  
Het is mul zand en 
zelfs met deze vorst 
loopt het zwaar. 
Maar dat heeft wel wat 
Het hoort er bij.... 
Want je weet,  
als je over dit "zware pad" loopt
komen de mooiste beelden
vanzelf  voorbij !










De heide in dit gebied
is helemaal omheind. 
In zomer lopen er schapen
 die het kaal vreten 
en daarmee 
de hei in stand houden. 

Voor een herder is dit gebiedje te klein, 
dus dan maar afrastering..














Maar overal zo'n rij noestige palen,
ik vind het eigenlijk alleen maar mooi....













En hoe fotogeniek... 















Ik moet het grote mulle zandpad verlaten.....
















Niet dat dat erg is, 
we hebben vanzelf weer nieuwe prachtige paden! 















Al genoeg van al de zandpaden 
met de palen er langs ? 

Vooruit dan 
een blik over de 
prachtig warm-wit ontwakend hei.












Maar niet te lang hoor,
want  we zijn er nog niet. 
Weer nieuwe paden 
met weer een andere kijk op de hei.....













En we moeten ook nog
 over de paden 
die omrand  zijn 
met hoge grassprieten.......













Voor de gelegenheid effen wit gemaakt
door meneer "Vorst"...











Heeft ie netjes gedaan toch ? 














De sfeer die je hier aantreft
 maakt je licht en vrolijk 
en weet je
 zó gratis en voor niets!
alleen effen vroeg op staan 
dat is alles! 













Nog even een laatste  blik over de hei...
















Een enkele fietser groeten...













En dan hebben we geen keus, 
 moeten we terug over de schaduw paden.
Niet zo veel zin in, maar vooruit...


Tussen de bomen door zie ik gelukkig
het goud van de zon nog wel schijnen....
















Ik kom langs het bankje 
waarvan ook elke buurtgenoot weet 
dat het er staat . 
 Zelfs gezet is door een buurtgenoot? 

Eerder stond het op een grote heuvel. 
Kinderen vonden dat leuk ! 
Effen klimmen, klauteren, uitzicht bekijken
Maar iemand heeft de heuvel weg gehaald,
ik ken het waarom niet
maar gelukkig is het bankje bewaard gebleven! 













Wij zijn bijna rond 
nog één pad te gaan....















En daarachter die bomen
zijn we terug bij de oude Hessen weg.....
















Wat was het geweldig ! 
Zo kan je jezelf toch heel eenvoudig 
hele mooie momenten geven! 
Ik hoop dat jullie 
een beetje mee-genoten hebben
want dat is natuurlijk mijn doel ! 

















We gaan naar huis, 
warme koffie drinken,

Al hoewel....
Een maal thuis.....
Oh, ik kan het niet laten.
Ook hier is het zo mooi, 
Rondje erf...
Ik zal je de foto's besparen

Alleen deze. 
Mijn berenklauw! 













Een fijne week, beste mensen 
gun jezelf af en toe een moment
van genieten . 
Dan gaan de mindere momenten 
ook vast makkelijker!