Doorgaan naar hoofdcontent

Het oude boerenleven






 Terug naar het  oude boerenleven,
je geboorteplek
de mooiste plek,
Altijd .
in je herinnering, 
in het echt.
Een wandeling 
naar de mooiste plek
in je herinnering 
in het echt,
 het oude boerenleven.


........................................................................................................................



We starten, 
het miezert wel wat,
Het maakt niet uit.
Ha, we zijn wat gewend, niet van suiker.
Deze twee komen we als eerste tegen.
Ook een moeder en een dochter misschien.





Alleen vinden zij het wel best,
Hun wei is groot genoeg, De onze effen niet,






Langs  de kerk 
waar ik lang geleden gedooopt ben.
Over oude kerkenpaden
lopen we naar het bartje bruggetje 
Het pad is  smal,
spannend...
kinderlijk spannend.
Maar nog altijd leuk. 







De Reest, mijn Reest
nog altijd kronkelend door het landschap
De grens van Drenthe en Overijssel,
Hoe spannend was dat,
Zo vaak gespeeld
"Nu zijn we in Drenthe !"
"Nu zijn we in Overijssel ! "


Het wordt wel erg donker,
Vooral voor mijn kleine toestelletje.
Mooie foto's maken is wat moeilijk.
Maar natuurlijk,
in mijn hoofd zitten de mooiste foto's.







Op het bankje van "opa Berend'  zitten is er niet bij.
 Doorlopen om niet koud te worden.





Regenen,
schuilen,
....onder een paddestoel misschien ?
.





Het landschap kronkelt verder..,
oude akkers,
die al kaal en winters ogen..






Tja, wat moeten we er mee,
Onze akkers zijn nog vol en begroeid,
gras en mais staan nog,
doorlopen dan maar.
Het klaart op.
Da's een meevaller.
Een verrassing
Net als dit tafereeltje.
Zomaar in de tuin van een prachtige oude boerderij.
Het pad loopt er langs.
Even spieken natuurlijk....





Een uitstalling van het oude servies van de boerin ?
Oh nee,
het is te koop.
Maar dat is jammer.
Een mini mini, mini museumpje
van het oude boerenservies.
Leuk om tegen te komen.






Gewoon verder
Maar we zijn er al bijna,
dat is  snel.
Nee hoor, we doen nog een paar oude paden.
De zon komt  erbij.
 De koeien weten het al.
Ze klonteren altijd samen bij regen.
Nu kunnen ze weer uit elkaar.






Oei, mijn hart slaat over,
Zoveel zoete herinneringen,
de oude ijsbaan
Wat ligt ie er bij..?!
echt een oude ijsbaan..







Terug, bij het kerkje.
Kijk 'm stralen 
tot de wolken.

't Is goed kerkje,  ik doe mijn best...






Terug van het oude boerenleven,
naar het nieuwe boerenleven.

...............................


Voor wie er ook wil wandelelen....



Reacties

  1. Hoi Ina, dat is een mooie wandeling, ik bekijk mijn geboorteplek de laatste tijd met hele andere ogen, zou er soms wel weer naar terug willen.
    Lieve groetjes jannet

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk om zo met je mee te kijken, mooie foto's!

    Over je vraag waar je een en ander kunt vinden: Kijk bij Ontwerpen, en dan kun je allerlei gadgets toevoegen. Gewoon uitproberen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo Ina
    ik heb je weer gevonden, ik miste je al een poosje.....
    Mooi om weer iets van je te lezen!

    Andere Ina haar blog is ook nog weg.......
    groetjes Dineke

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Voor Dineke,

    Leuk dat je me weer gevonden hebt...!

    Ja, mijn blog weg is rot, maar andere Ina haar blog weg is veel erger. Met name voor de familie lijkt me.

    Af en toe keek ik er nog eens op. Jij ook ?
    Groetjes vanaf hier. Ina

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ja.....
    jullie hebben een net iets andere blog.....

    Maar ik lees ook wel andere blogs, ook leuk.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Dank je wel voor het reageren op onze blog !

Populaire posts van deze blog

De zachte kant ....

De zachte kant.... Tijden veranderen,  maar iets  wat stevig in je gebeiteld  zit, veranderd nooit  moet er toch soms uit.  De ochtendwandeling bijvoorbeeld.  Vooral, als het mooi is buiten, het mee beleven,  er zijn,  het vastleggen.. Bij deze....  Ik ben er weer. ... :)  Ik ben vertrokken voor de zon op kwam.  Altijd leuk om de  zonsopgang mee te maken. Al zoek ik het dit keer  laag bij de grond,  negeer een beetje de felheid  van de opkomende zon. De heide plantjes bekijk ik even van dichtbij  Ze tonen nu zo zacht.  De heide zit hier in de grond.  Echte zandgrond hier. Daardoor komt ze  zo hier en daar  vanzelf op En nu zuinig op zijn!   Want heide verdwijnt he?  Als je er niet zuinig op bent. Het is koud buiten maar de sfeer is zo prachtig!   Pasteltinten rondom,  overal waar je kijkt!  Via de eeuwen oude Galgravensloot,  loop ik naar de ...

Mijn boerenblog: stoppen of doorgaan?

Om met de deur in huis te vallen,  dit is het tweede kalfje van onze Dora 149 !  Je weet wel, de Dora waar ik al eerder over schreef . Haar levensreis beschreef.  de-levensreis-van-dora-149 Dora is nu ruim 3 jaar  en heeft een tijdje geleden haar 2e kalfje gekregen !  Een meisje, een vaarskalfje zoals we dat noemen !  We zijn er blij mee!  Het is inmiddels al lang geleden  dat ik iets verteld heb op deze blog  en dat heeft een reden. Ik weet niet goed hoe dit uit te leggen... Ik begin dus maar bij het begin. Ik ben deze blog begonnen puur omdat ik het zo leuk vind ! Het mooie om me heen vastleggen, de plaatjes in mijn hoofd bewaren, van genieten, anderen van laten genieten. Ik doe dit al lang, al heel lang. Mijn blog begon ik al voor het  facebook tijdperk. Om dezelfde reden zijn we begonnen met de openstelling van ons bedrijf. Leuke activiteiten verzonnen op ons bedrijf. H...

ons geriefbosje

                                                                              Bij onze boerderij  staat een bosje. Al jaren van oorsprong een geriefbosje We hebben het een beetje aangelegd  een natuur-doepad er door heen en het spel boerenbosgolf  kan men er spelen.  Voor ons zelf is zo'n bosje  ook heerlijk.  Op zondag  een beetje lummelen,  wandelen, koekeloeren naar  plantjes, bomen, beestjes  Best lux eigenlijk.  Vroeger niet toen moest men er hout uithalen om de kachel te stoken.   Dé functie van zo'n geriefbosje. Twee keer warm word je er van,  zei men. "bij het hakken en bij de kachel".  Vandaag neem ik jullie mee  op mijn zondagse  wandel en lummeltoc...