een koninklijk erf

Van een  

boerenerf

naar een  

een koninklijk erf !

Het weer zat niet mee. 

We vertrokken op een vroege ochtend,

in een wereld vol mist. 

En ik ben al geen held op de weg....

Maar het plan was gemaakt. 

Dus we gingen.

Van een boerenerf,
naar een koninklijk erf.











Daar aangekomen,
werd de mist weer mooi.
Maakt vage, zachte lijnen
van de koninklijke stallen.

We gaan altijd zo vroeg mogelijk,
Nu al de derde keer.
Als de sfeer nog rustig is,
de kooplieden nog druk doende,
en jezelf nog mens voelt
in plaats van massa.

Een groot hart trekt de aandacht.
Maar het zicht daar achter is mooier.
Mysterieuze "witte hoeden",
 in een mysterieus landschap.

Een groot hertenkop

 tegen de hoge bomen van de oprijlaan.

wil ook al aandacht. 

Die krijgt het...

Het laat mijn gedachten dwalen,

naar een rijk koninklijk verleden hier op de Veluwe.  

Maar het koninklijke erf is nu heel anders.
Voor ons gewone mensen toegankelijk.
Is het er beter op geworden?
Ik weet het niet.
 De commercie is druk bezig.
Onder de witte hoeden prijst deze  de mooiste spullen aan.
Ja, we gaan ook voor het mooiste,
het allermooiste !

Opeens komt het mooiste van het mooiste op een doek aangerend....

Is ie niet prachtig ?

Haar moeder ook !

We vinden de schilderes, eigenaresse achter kaarsen en tere rozen.
 In een prachtig ingericht stand.
"Ze wil de mensen laten genieten", zegt ze.
Bijzonder, hier waar iedereen wil verkopen.

We nemen afscheid.
Ook van het mooiste van het mooiste.
Gemaakt door  Elle.
Raar zijn we eigenlijk.
Vinden we iets wat we zelf op stal hebben het mooiste...

Oei, alles aan ons is nu wel erg koud.
"Soep in het kasteel."
Dat zal ons weer lekker warm kunnen maken.
We vinden een plekje bij een van de hoge kasteelramen.
" Die lamp buiten, zou het goud echt zijn ? "









Na de exposities bewonderd te hebben is
 mijn favoriete onderdeel aan de beurt : de oude baroktuinen.
De mist maakt het dat het overzicht weg is geraakt.
Maar ach het is niet de eerste keer dat we hier zijn.
Dichtbij is het mooi genoeg.

Ik kan het niet laten even kijken bij een van de vele fonteinen.
Ze hebben hun winterstop,
maar kijk ook de bodem is mooi.
Mijmeren gaat vanzelf  op dit koninklijk erf.
Over hoe het water vanzelf stroomt naar deze plek.
Via hoger gelegen beekjes en bronnen.
Lang geleden is daarom deze plek uitgekozen door Willem en Mary.

Zullen we even naar de tuin van Mary gaan ?
Die is zo mooi.
Er is niemand in deze tuin.
Niemand, helemaal niemand!
Een erf vol volk.
En niemand ziet hoe mooi hier de passiebloem nog bloeit,
hoe groot de wandelgangen waren voor Mary.
Ze mocht immers niet bruin worden.
Nee, dan zou je lijken op het boerenvolk wat werkte op het land.
Nou Mary, hoe vreemd kan het lopen.
Dit boerenvolk loopt nu als enige  door je tuin.
Ach als je zou weten hoe we genieten
zou je het  vast  niet erg vinden

We moeten weer terug,
 door de mist.
Naar ons eigen erf
Daar is het ook mooi
En de passiebloem ?
Die is daar ook, 
De koningin wil  vast wel een keer komen  kijken....

groetjes en een goede week gewenst,
..enne  een goede hoop voor ieder die dit nodig is !

Enne volgende week hoor je meer over mijn  ÄWARD....