Het aquarel van de vroege ochtend.

Vroeger,

 wou ik alles na tekenen 

na schilderen.

Om me heen 

zoveel mooie dingen,

die ik het liefst vast wou leggen.

In het moment van het zien 

de verwondering

de schoonheid. 

Als boerin zijnde
is er eigenlijk altijd wat te doen.

Het schilderen is voorbij gegaan,

het fototoestel ter hand genomen

om toch 

de momenten van de verwondering 

even vast kunnen leggen. 

Maar die vroege ochtend 

mijn favoriete moment

dan komt alles samen 

maakt de natuur
haar eigen aquarel!  

De koeien 

in het kleine weitje buiten

 slapen nog.

Maar ze liggen al
richting de opkomende zon.

Richting de dag
die vanuit het oosten begint. 

Niet beseffend
dat ze onderdeel zijn
van dit  

aquarel landschap.

Ook  de bloemen gaan richting 

die opkomende zon.

Een nieuw aquarel vormt zich voor me...

...

En kies maar,

 welke achtergrond wil je? 

Zacht groen? 

Of toch meer het grijs? 

Of wil je  

de warme 

maar wat fellere kleuren 

van de opkomende zon er om heen...

    

Persoonlijk 

vind ik het zachte ochtendlicht 

met de koeien het mooist.

Oordeel zelf 

de natuur maakt hier 

toch een aquarel 

van top formaat! 

Het is ons weitje waar de koeien liggen 

die moeten kalven. 

Wegens de verbouwing 

kunnen ze even niet binnen zijn. 

De vorige keer had ik er al over, 

Ach en ik heb het al zo vaak laten zien, 

Sorry, maar het is ook zo mooi,

ik kan het niet laten...  

Heel langzaam

heeft deze koe door dat ik er ben,
eerste gaan haar oren omhoog,
dan draait ze langzaam,
haar kop naar me toe...

In dit weitje 

ook de koeien 

die op de nominatie lijst staan 

om onze boerderij te verlaten. 

Nee, natuurlijk is dat niet mooi.

Maar het moet.

Ik leg het vaak uit aan onze bezoekers:

"zouden we al het vee aan houden 

dan gaan we op een gegeven moment

wel richting de 1000 stuks vee,

en kunnen we 

ons faillissement aanvragen. 

Dus nee, 

natuurlijk kan dat niet.

Ik leg ook haar vast 

in dit zachte aquarel 

van de ochtend.

 Het is een prachtige koe.

Een kleindochter 

van onze Hennie 142.

Waar we ooit 

een uitzondering voor gemaakt hadden.

Zij was zo bijzonder en mooi, 

ze  mocht blijven 

tot ze zelf haar einde bepaalde. 

Hier nog even het filmpje van toen ze 19 werd. 

en de media het door had. 

filmpje Hennie 142

Binnenkort 

moet haar kleindochter dus wel weg.

 Deze Hennie, 

ze lijkt een beetje op oma

 kwam altijd even bij je. 

Maar helaas 

het lukt niet meer 

om haar drachtig te krijgen. 

Wel van alles geprobeerd. 

 We hebben haar onze zorg gegeven 

zolang we konden,

onze wei,

ons erf, 

deze prachtige plek

haar eigen aquarel. 

                                                 

 Tot de volgende keer beste mensen. 

Een fijne week 

geniet van het moment 

dat mooi is en goed.

Voor mij een beeld als een aquarel.

Voor een ander 

iets anders 

het maakt niet uit.

Maar ik wens een ieder 

wel die  momenten toe!