magische mais

Mais dat is wat,

bijna magisch . 

Het oogsten is altijd

een happening...

De happening was al tijden aan de gang.

We zijn bezig met nieuwe silo's.

 En dat zat niet altijd mee.  Maar nu lijkt het toch wat... 

De laatste loodjes worden gelegd.
Of liever gezegd geveegd en gekit.

Ik moet wel wennen aan het strakke geheel.
Hartstikke praktisch natuurlijk,
maar niet zo'n romantisch boerenbeeld..

De kerels klagen dat ik er nog geen foto's van heb gemaakt.
Bij deze dus...
Opeens ontdek ik de mooie silhouetten.
Van de jonge boer die veegt,
en de oudere die kit.

Maar dan plotseling komt toch die dag,

 dat het hakselen begint..!!. 

We beginnen 'achter aan bos'

Alle stukken hebben een naam. 

Vaak zijn ze genoemd naar de ligging of degene van wie het ooit was.

Het is niet te geloven maar tusen de hakselaar, de mais en de koeien ligt een nieuwe weg.

Heerlijk zo'n fototoestel,

even wachten tot er geen vrachtautos zijn 

en hup, 

het lijkt weer even of er geen weg is...

De eerste wagens mais liggen ondertussen in het verse ochtend licht.

In onze nieuwe silo's.

 

De grote shovel maakt alles tot een hoge bult. 

Zowel de shovel als de man die er op zit hebben er plezier in..

Het gaat prima,

wagen na wagen gaat van het land naar de silo's. 

De bult  wordt hoger en hoger..

De mannen zijn al bezig vanaf de vroege ochtend.

Mijn taak is om  ze op tijd te voorzien van eten en drinken.

Al jaren werk ik met mijn manden.

De mannen weten het al.

Als ze me zien met een mand is er koffie.

Een mand voor de mannen op het land, 

een mand voor de mannen bij de bult.

Ik zet de laatste in de strospeelschuur.

Deze is dicht bij de silo's 

Er is veel zoveel wind.

'Zit vast fijner als buiten.

Mijn doolhof gaat er vandaag ook af.

Ik moet het nog leeghalen. 

"De vrolijke beestenbende" die er in zit,

kan beter niet gehakseld worden.  

Mijn zonnebloemen die er ooit zo vrolijk langsstonden...

Het is niets meer.

Slechts een  minuscuul klein  kopje is er nog...

Wel wat vreemd gedroogde exemplaren...

Vanaf het doolhof kan ik de hakselaar zien en horen.

Een nieuw stuk is aan de beurt.

Ik blijf het een prachtig gezicht vinden.

Terwijl ik kijk, komen ze dichter naar me toe.

Mooi,  dat samenspel tussen hakselaar en wagens.

De goudgele mais lijkt  er een feest van. te willen maken. 

Weer een wagen vol,

op naar de bult !

Ik moet verder met het leeghalen van mijn doolhof.

Niet te veel klungelen, daar is geen tijd voor.

Toch, 

Door de mais heen zie ik ze nog gaan....

En daar staan ze dan mijn beesten.

Ze moeten wachten op een nieuw seizoen....

De shovel is inmiddels begonnen aan een nieuwe silo.

De koe achter me kijkt mee. 

Oke, jij ook op de foto...

Alhoewel,

 haar belangstelling is maar kort.....

Terug naar de shovel. 

Prima werk levert ie af.

Ook bij de tweede bult. 

Het is al bijna avond als mijn doolhof  aan de beurt is.

Elk jaar vind ik het toch een beetje afscheid nemen.

Vanaf nu geen bezoekers meer voor het doolhof.

Het plezier van de bezoekers straalt ook altijd een beeetje op ons af.

Tja dat is nu effen kaal... 

De hakselaar moet wachten. 

Er is weer  tijd voor een praatje.

Vader en zoon zitten op de hakselaar.

Ook deze doen het met veel plezier.

De zoon plukt gauw nog even wat kolven.

Enthousiaste verhalen erbij.

Van het drogen van de kolven, het pellen, het spelen.

Jaaa, de magiek van de mais ! 

Ook al bij deze hele jonge boer. 

Zo wordt het doorgegeven.

Even later gaat alles weer verder

De zon doet zijn best zo mooi mogelijk onder te gaan. 

Omgeeft de hakselaar en zijn wagens met een warme gloed.

Zoiets kun je niet plannen 

maar wel meemaken., van genieten ..

De zon gaat onder terwijl de laatste maisplanten  verhakseld worden.!

De dag is om.

 De magische mais is verhakseld.

Ligt  op twee grote bulten te wachten. 

Te wachten tot de koeien-magen het verteren.

Diezelfde koeien, die ons weer heerlijke melk geven. 

De mais is magisch,

hoe dan ook.