rondje erf, rondje herfst

De herfst ligt al een tijdje op de loer.

De zon won het nog iedere keer. 

Heerlijk was dat.

Maar nu is het zover.
Even een rondje over het erf.
Een rondje erf, een rondje herfst.

Ik sprak een toerist op ons erf

Hij was een van de laatste kampeerders van de camping waar ie stond.

Hij had een prachtig 'boer zoekt vouw busje".

Reden om een extra praatje te maken. Altijd leuk

Hij was met het busje naar Spanje op vakantie geweest.

Maar nu het weer zo prachtig was,

hadden ze toch nog gekozen voor een paar dagen Ommen.

's Morgens uit de tent en 's avonds aan het einde van de dag 

genoot ie van de nevels, de mist  over de velden van de lege camping. 

De lage mist, de opkomende dag., de kleuren. 

Hij vroeg:  "Is dit altijd zo in september, oktober..."

Hij kende het niet...

Ja, al sinds de wereld bestaat...

Gelukkig genoot ie nu. 

en leerde weer een stukje meer van een mooie wereld buiten.

   Een rondje erf is altijd heerlijk, 

gewoon wat kijken, een beetje lummelen

Bij het bos hebben we een paar dikbil-stiertjes lopen.

Die trekken zich niets van me aan.

Hun ontbijt moet gegeten.
Hun billen kunnen nog wel een stukje dikker... 

De picknicktafel ligt bezaait met kleine blaadjes van de berk.

Mijn oog valt op dit ene kleine blaadje.

Zijn steel vormt samen met zijn schaduw een hartje.

Hee klaproos, jouw idee.

Je fotografeerde dit vaak. 

Hier is er ook een..

Nu even het bos in.
Zomaar aan ons erf grenst een stukje bos.
Ik gebruik het voor onze aktiviteiten,
en noem het "boerenbos". 
Het is vroeger neergezet voor geriefhout.


Een heerlijke plek om even door te wandelen.
 Wat een paddestoelen zijn er al te ontdekken...

....sommige zijn nog maar net boven,

...of doen nog vreselijk hun best  boven te komen

Sommige staan bij de kabouters.
Natuurlijk, zo hoort het. 
Paddestoelen en kabouters horen bij elkaar.

Mijn kabouter is nodig aan een  verfbeurt toe , zie ik.
De paddestoel heeft dit niet nodig.
 Prachtig zoals ie is.
Mijn toestelletje kan 't niet zo scherp neer zetten,
maar een indruk geven  wel
Mooi he ? 

Ik loop even door naar de sloot
Nog helemaal omsloten door de mais.
Maar niet lang meer.
Dan maakt de hakselaar er weer een open landschap van.
Ik tref hier een paardebloem aan die wat in de war is.
Nee, geen voorjaar toch..

Kijk maar in de sloot.
Daar ligt al genoeg blad.
Het doet zijn best niet te zinken.
Maar helaas,
de zwaartekracht wint toch...

Een triest einde voor deze bladeren.
Net als  de zonnebloem die ik  naast het doolof vindt. 
Afgeplukt door een baldadig bezoeker.


Nou ja, wij zijn ook jong geweest. 
En als het niet erger wordt als dit.


Ik kan er mooi dit logje mee eindigeen
Zo krijgt ie toch nog een goed doel.
Een beetje charmant einde zelfs .



Doei !


Een goede week allemaal,


 zonder al te veel herfststormen....