Doorgaan naar hoofdcontent

Herfst-ochtend.



Het grote voordeel
van een boerderij
is dat buiten
altijd heel dichtbij is.

Na het opstaan,
  je kijkt naar buiten en denkt: 
"Wauw daar is ie weer,
zo'n mooie vroege herfstochtend".







In mijn vorige blogje
had ik er ook al over.
maar deze ochtenden
zijn wel zo mooi
dat ik er toch
nog een keer
over moet berichten..
Zoiets moois
 moet je toch  delen ?


De enkele koeien en stiertjes
 die nog buien zijn
maken het ook mee.












Het warme licht verdwijnt snel,
Maar niet ineens.
Langzaam verliezen  de kleuren
hun  oranje/gele gloed.
Deze koe ondergaat het gelaten
en kijkt me aan
Is het gewoon voor haar  ?
of toch niet ?
Wel ligt ze met de kop
naar de opkomende zon. 













Terwijl ik dit schrijf

 zijn de mooie herfst-ochtenden verdwenen
Wind, kou en regen 
voeren nu de boventoon. 
Ik verstop me achter ons bureau.
Het moet wel.
De boekhouding.
Brrrrrr,
Hoort ook bij het boerenleven. 
Af en toe ga ik toch even naar buiten.
Buiten zo dichtbij,
Kan het niet laten.











..met de hartelijke groeten van deze boerderij 
vanaf ons bureau en vanaf buiten ! 



......................

Reacties

  1. Ik vind de mist ook altijd mooi. En dan die dieren erbij. Mooie foto's.
    Ik ben deze week ook veel in het kantoor te vinden.
    Groetjes, Jolanda

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Weer mooie foto's! De seizoenen en het weer intens beleven. Dat vind ik zo bijzonder aan wonen op het platteland.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat mooi zeg, ik zie het helemaal voor me, jij gewapend met fotocamera..en maar kijken en genieten...je uitzicht, met boekhouding voor je, blijft
    fantastisch...morgen weer een dag!!!!


    Lieve groetjes,
    ♥Eefie

    BeantwoordenVerwijderen
  4. lekker ina,
    even een frisse neus halen,
    dat moet je wel blijven doen hé,
    en ons trakteren op al dit moois:-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. mooi hoor!
    ik loop bijna iedere morgen met de hond als de zon opkomt.
    iedere morgen anders!
    fijne week, gr. Dineke

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Dank je wel voor het reageren op onze blog !

Populaire posts van deze blog

De zachte kant ....

De zachte kant.... Tijden veranderen,  maar iets  wat stevig in je gebeiteld  zit, veranderd nooit  moet er toch soms uit.  De ochtendwandeling bijvoorbeeld.  Vooral, als het mooi is buiten, het mee beleven,  er zijn,  het vastleggen.. Bij deze....  Ik ben er weer. ... :)  Ik ben vertrokken voor de zon op kwam.  Altijd leuk om de  zonsopgang mee te maken. Al zoek ik het dit keer  laag bij de grond,  negeer een beetje de felheid  van de opkomende zon. De heide plantjes bekijk ik even van dichtbij  Ze tonen nu zo zacht.  De heide zit hier in de grond.  Echte zandgrond hier. Daardoor komt ze  zo hier en daar  vanzelf op En nu zuinig op zijn!   Want heide verdwijnt he?  Als je er niet zuinig op bent. Het is koud buiten maar de sfeer is zo prachtig!   Pasteltinten rondom,  overal waar je kijkt!  Via de eeuwen oude Galgravensloot,  loop ik naar de ...

GENIET-trekkers!

 GENIET-trekkers Het was een bijzonder jaar voor ons boeren.  Maar ook voor de burgers. Wat zagen ze veel boze boeren en  boze trekkers voorbij komen. Helaas was er ook veel overlast.  Vlak voor de kerst hebben veel boeren iets  "terug willen doen".  Bij ons in Ommen waren er  4 jonge enthousiaste boerinnen  die hun kwaliteiten bij elkaar gegooid hebben. om iets moois te organiseren... Volgens mij is het gelukt!  Ik ben trots op die jonge boerinnen!  Ik mocht hier een filmpje van maken.  met hetzelfde doel als zij hadden... Om van te GENIETEN!  Zie hier de GENIET-trekkers !  Geniet ervan !  En van deze gelegenheid maken we gebruik  om u alvast een goed 2023 toe te wensen!  Met veel momenten  om van te GENIETEN ! 

De Vecht, de bevroren ochtend, de vogels en de zon .

"Ga je mee?" roept mijn man vanuit zijn oude Belingo bedrijfsauto. Een grote "Ja" klinkt er uit mijn mond. Ik weet meteen wat ie bedoeld en dat is geweldig! Ik kom omhoog vanuit mijn gehurkte positie tussen het bevroren onkruid..... .....met de vragende blikken van koeien op me gericht. Ik was net bezig om Dora mooi op de foto te zetten. Je weet wel,  de inmiddels beroemde Dora, met een eigen schilderij, een eigen blog-bladzijde. (blog blz: de levensreis van Dora) . Ze is  hoog zwanger van haar derde kalfje en mag samen met wat pinken en andere  hoog-zwangeren het laatste gras rond onze boerderij opeten. Maar nu in snel-trein-vaart de Belingo in, hond mee en gaan ! We gaan naar "de Vecht". Gisteravond aan tafel hadden we het er over: "De pinken moeten nodig een ander stuk." Dat is de laatste dagen niet gelukt.  Maar...