September geboren!

Vandaag is september 2013 geboren.

Al zul je het niet zeggen

als je deze eerste foto ziet...

Na een tocht met de hond door ons eigen

"mais-oerwoud"

kwamen we deze tegen.

Het witje hield liet zich niet tegen houden

 door de wind of een fototoestel.

Waait mee met de wind. 

Trekt zich niets aan van mij.

Klampt zich vol overgave vast.

 Op één van de weinige 

paardenbloemen 

die je nog kunt vinden 

de eerste september.

 

Het "maisoerwoud'
was ooit een maisdoolhof.
Dit doolhof kwam wat laat op gang,
het voorjaar duurde zó lang!
Toch kwam het goed,
paden gemaakt
vers geschilderde koeien er in.
en hupsa;  "Kom maar op met het dolen!".
Een week duurde de pret van het dolen.
Toen dacht moeder natuur;
"Ik maak er een oerwoud van."
Wind en regen werden ten volle in gezet.
Weg was het doolhof
Het oerwoud gevormd.....

Niet leuk natuurlijk.

Langs de mais
plant ik altijd zonnebloemen.
Dit jaar niet.
Oh dat late voorjaar...!
 Maar moeder natuur
 kan niet op tegen de zonnebloemen....
Net als het witje op de paardenbloem
tonen ze hun glorieuze wilskracht.

Ze zijn vanzelf gekomen.
Zaden van het vorige jaar.
 Nu  bloeien ze dat het een lieve lust is.
Fier recht op,
zoals het een echte zonnebloem betaamd.

 

Oké, wat komen we nu tegen ?
Nooit gezien zo'n rode libelle.
Wie weet zijn of haar naam ?
 Ik weet het niet.

Even verder op
op onze houten "welkoms-stoel"
weer een prachtige libelle.
Met zijn bruine kleur
maakt ie
een prachtige combinatie
met het hout.

Jawel de eerste september.
Zaden verwaaien.
Deze distel heeft de maaier overleeft.
Mag zijn zaden verwaaien.
Niet goed natuurlijk.
Welke boer wil nu distels op zijn erf en land.
Dus psst niet verder vertellen
dat ik dit eigenlijk wel mooi vind.

Aaah de berenklauw.
Ja, deze houden we wel in de hand.
aan de rand van het bos
waar niemand last van heeft
mag ie groeien.
Zo mooi heeft ie gebloeid.
Maar kijk hij is ook al bezig
te zorgen voor nakomelingen.
Ja, ja september...

Ik beland bij de pompoenenboog.
Ook hier dacht moeder natuur
er dit jaar anders over.
Geen bijzondere,
geen Afrikanen,
alles weg
door de kou
die ze zo vaak
rond de boog neer legde.






Een plantje is ze vergeten!
Kijk hier is ie.
Wit bloeiend en bezig
de meest mooie pompoenen te vormen.
Even wachten nog.
Naast dit moedige plantje
had ik wat gekregen klimplantjes gezet.
Je moet toch wat.
Hé deze werden wel goed gekeurd
door moeder natuur.
Ze gaf ze een prachtige zomer!
oorspronkelijk komen ze van Corsica.
Nee, ook hier weet ik geen naam van.
De boog zit nu vol met paarse
"Corsicabloemen".

De dikbilstiertjes kijken nieuwsgierig toe.
Hun wei is vlak bij de boog.
Ze zijn wel wat gewend.
Maar als ik kom
 komen ze toch effen checken
wat er gebeurd.
Veel kritiek is er soms op ze.
Maar dat hoeft niet hoor.
Ze hebben zo'n goed leven!
Deze zomer hadden ze dus die Corsica bloemen
die voor hun neus
uit groeiden tot een paarse bloemen massa.
en dan al die prachtige zonsopkomsten, zonsondergangen
die ze buiten mee maakten in deze heerlijke zomer.
Meer als menig mens.
Jawel, dezelfde mens
die soms zoveel kritiek heeft.

Uit nood
had ik ook nog een clematis
tegen de pompoenenboog gezet.
Hij boeit nog niet zoveel.
Maar toch,
vandaag de eerste september
bloeien er nog een tiental bloemen. .
De zacht-blauwe lucht
geeft een perfecte achtergrond.

 

 

Ach moeder natuur
doet wel eens dingen
dat je denkt "Moet dat nou."
Maar meestal is ze
wonderlijk mooi.

Iedereen nog een hele fijne september maand gewenst!

.