Onze kleine prachtige bezoekers...

Wat een prachtige dagen hadden we.

en even zoveel prachtige bezoekers !

Nee, we zijn nog niet open. 

Nog steeds niet. 

In Jip en Janneke taal zeg ik altijd: 

"Omdat we een échte boerderij zijn." 

Eerst moet het drukke voorjaar voorbij zijn. 

En dan...?  

Dan gaan we "los".  

Of in goed Nederlands

Gaan we open. 

Maar laat ik terug gaan 

naar onze prachtige bezoekers

onze kleine prachtige bezoekers 

 die tóch gekomen zijn... 

Kijk hier kwam er één 

toen de wilde pruimenbloem nog bloeide.

de Dagpauwoog. 

Is ze niet supermooi 

tussen alle wit-gele bloemetjes ? 

 

Maar eerlijk is eerlijk, 

de eerste kleine prachtige bezoeker

was de Kleine Vos

het laatste herfstblad 

was zijn eerste landingsplaats. 

Ja, ja de dikke hommels 

zijn uiteindelijk ook gekomen...

ze delen hun plekje 

met de Dagpauwoog. 

Die er haar vleugels 

op allerlei manieren

 laat verwarmen door de zon. 

Oh en dan de vliegen...

Ze zijn er al !  

Op een dikke steen zie ik de eerste. 

Ik ben er niet geweldig blij mee.

Zacht uitgedrukt (!!)  

Vaak komen ze in de zomer 

in grote getale

op ons vee af. 

Beste vliegen, 

voor mij hoeft dat niet.

Maar ja,

 het zijn ook schepsels in onze natuur

én hebben een functie 

Dus laat ik ze ook dit jaar 

maar gewoon accepteren....

Maarrrrrrr even later.......

Komt op diezelfde plek 

het eerste Bont Zandoogje

van dit jaar. 

Kijk die eens

gelukkig zijn 

in mijn tuin.. 

En toen de oude hoogstam perenboom bloeide 

waren er talloze 

kleine, prachtige bezoekers

die daar aan het werk waren.

Bestuiven,

 nectar stelen..

Er zijn ook bezoekers 

die eigenlijk altijd aanwezig zijn. 

Je kan er bang voor zijn. 

maar op een boerderij

 is dat geen optie.

Je komt ze overal tegen;

 in donkere hoekjes, 

op zonnige plekjes.

Gewoon kijken 

naar hoe ze leven 

wat ze doen. 

Is best leuk hoor ! 

Hééé, 

een nieuwe prachtige kleine bezoeker.

het Landkaartje! 

De witjes zijn er op iedere zonnige dag. 

Ze komen even langs,

vliegen van hot naar her. 

Zijn overal en nergens.

Geduld hebben ze niet.

en ik eigenlijk ook niet. 

want met mijn toestel op zak 

ben ik eigenlijk wel druk

in de tuin, op het erf. 

Want nog een paar weken 

dan zijn we wél open.

Deze twee witjes waren "te bezig"

om van hot naar her te vliegen.

Binnen en mum van tijd 

dus toch gekiekt. 

En nu verwachten we 

binnenkort 

nieuwe kleine drukke witjes....!

Onderstaande prachtige bezoekers zijn er altijd.

de één wat luier als de ander

maar vooruit.

ze mogen er ook altijd zijn. 

Dan heb je nog van die bezoekers. 

Die ongemerkt overal zijn.

Ha, maar als ze

 op de dikke paardenbloem

 zijn geweest 

verraden ze zich zelf....

Hun buik...

Kijk maar.. 

Vol van het stuifmeel 

van de paardenbloem !

Deze kleine bezoeker was er ook al....

"Welkom kleintje, ik weet niet wie je bent.

Mischien weet een lezer dit ?"  

He, he, eindelijk had dit Geaderd Witje

wat tijd voor me. 

Niet zo verwonderlijk ook. 

Hij was druk bezig 

zich vast te klampen 

aan een grasspriet.

Om naar onderen te kruipen 

voor  wat beschutting

 tegen de opkomende wind. 

In mijn tuin,

 maakt de zon,

 dat de bloei

in een razend tempo door gaat. .

Mijn kleine prachtige bezoekers

 vinden dit niet erg.

het Bont zandoogje en het Landkaartje

balanceren van bloem tot bloem. 

Zijn ze niet prachtige 

mijn kleine prachtige bezoekers ? 

Vandaag komt de natuur even bij.

donker weer, regen

géén zon,

 dus géén 

kleine prachtige bezoekers.

Tijd voor een beetje rust dan maar..

Doei!  

Tot ziens, beste lezers!