Doorgaan naar hoofdcontent

De verwennerij van oktober.




Oktober is anders als anders....
Herfst, storm, regen...
Niets van dat al! 
In plaats daarvan 
Uren zon,
 Vlinders op de bloemen,
Zoele wind 
Warme nachten.. 

Oktober is anders als anders 
Maar ooh wat genieten! 

De Atalanta's houden 
een compleet feest 
op de herfstasters





Het Bont Zandoogje is ook van de partij. 
Ze kiest een roos als rustplaats.
Natuurlijk,
logisch haar keuze, 
zoveel kleur heeft ze zelf niet.
Dan maar op zoek naar  kleur.  








De gehakkelde Aurelia
heeft daarover niets te klagen.
Ze is wel een beetje cameraschuw.
Het viel niet mee haar stil te laten zitten. 







Ook de oktober ochtenden
zijn heerlijk.
De zon komt op
 achter onze schuren.

Helaas moet ik dan uitwijken 
naar de weilanden 
om hem te zien.
Maar ja,
 de weilanden zijn  
van en voor ons vee. 








De boog 
met de pompoenen en de lap-lap-boon 
staat er dicht bij.
Enkele bonen bloeien nog.
Genieten ook mee 
van het warme, zachte ochtend licht.




                                              
                                                                        
                                                                         Meer tijd 
                                                                  om foto's te maken 
van de prachtige ochtenden 
heb ik eigenlijk niet.
Per slot van rekening 
ben ik ook nog boerin..
En die hebben 
op de vroege ochtend 
werk genoeg.  


Maar dan de zondag....
Een rustdag.  
om te genieten 
van de Schepping.
En tijd genoeg.
Wat een heerlijkheid

Van de monnikskap 
kan ik geen genoeg krijgen...
Ik klik maar wat... 










Op ons tuintafeltje 
staan al de hele zomer 
deze eenjarigen. 
Wat   houden ze het vol!  
Mest, water en mijn aandacht. 
doet ze zichtbaar goed. 

Je moet er niet aan denken 
dat november dit tweetal
kapot gaat maken.






Hoog in de hoogstam fruitboom 
zijn toch een aantal stoofperen gegroeid.
Het leek er eerst niet op.
Maar het valt mee. 

Ja, ja niet te veel lummelen 
moet deze boerin.
Schillen, koken, inmaken.
Onderdeel programma nieuwe week.  





   We lopen door
 naar het bos. 
Bruine bladeren, 
groene bladeren.
Alle kleuren
 zijn nog aanwezig.  
Mooi,
 ook het zicht 
door de bomen 
op de zon 
áchter het bos.








En wie hebben we daar ? 
Jullie weer ? 
Mij gezien natuurlijk ! 
Nou goed, 
ik zal jullie helpen. 
Zonder water is ook niets. 
Ik zal de tonnen vullen,
Maar dan niet meer zeuren. 
Alles hebben jullie 
zon, schaduw,
mals, groen gras en  
nu weer fris water.













Ooh, en niet dringen dames,
dit is het gevolg.
Prachtige haren 
verliezen aan het draad.







Kijk liever naar dit enkel blad. 
Ook gevangen door het draad. 
Maar wacht geduldig
tot de wind 
haar naar een nieuwe bestemming brengt. 









De kabouter heeft ook zondag.
Geen toeristen 
om de weg te wijzen.
Nog twee weken.
Dan zoekt deze kabouter 
een nieuwe job. 










Even op zieken-bezoek.
Kater Binky is gewond.
Een boederij kat zijn valt niet mee.
Maar zijn wond is redelijk ernstig.
Erg zielig. 
Onder de heg.
is zijn  plekje om bij te komen. 
Hij likt zijn wonden.
Letterlijk... 










De zonnige oktober avonden 
nodigen uit
 om opnieuw  
het bos in  te gaan .
De avond zonnestralen
betoveren het bos. 
De betovering 
verandert de bladeren 
in de meest mooie kleuren.  













Maar helaas, 
de weerprofeten
denken dat 
de verwennerij van oktober 
afgelopen is.


Ik denk het ook.
Want vanavond zagen we 
een enorm  afscheid...









Dat was ie weer beste lezers.
Veel plezier met de échte herfst straks! 












Reacties

  1. als boerin zijnde heb je natuurlijk heel veel andere dingen te doen ina, dat begrijp ik, maar de blogs die je maakt getuigen van enorm veel smaak
    precies mijn smaak,
    veel natuur en kleur,
    daar hou ik van,

    nu kun je er wel weer even tegen denk ik hé:-)

    vriendelijke groeten en een aangenaam weertje gewenst

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Weer een prachtige rondleiding en dank om ons laten meegenieten,
    je foto's en teksten zijn een prachtig geheel.

    lieve groet Ina
    ria39

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Dank je wel voor het reageren op onze blog !

Populaire posts van deze blog

De zachte kant ....

De zachte kant.... Tijden veranderen,  maar iets  wat stevig in je gebeiteld  zit, veranderd nooit  moet er toch soms uit.  De ochtendwandeling bijvoorbeeld.  Vooral, als het mooi is buiten, het mee beleven,  er zijn,  het vastleggen.. Bij deze....  Ik ben er weer. ... :)  Ik ben vertrokken voor de zon op kwam.  Altijd leuk om de  zonsopgang mee te maken. Al zoek ik het dit keer  laag bij de grond,  negeer een beetje de felheid  van de opkomende zon. De heide plantjes bekijk ik even van dichtbij  Ze tonen nu zo zacht.  De heide zit hier in de grond.  Echte zandgrond hier. Daardoor komt ze  zo hier en daar  vanzelf op En nu zuinig op zijn!   Want heide verdwijnt he?  Als je er niet zuinig op bent. Het is koud buiten maar de sfeer is zo prachtig!   Pasteltinten rondom,  overal waar je kijkt!  Via de eeuwen oude Galgravensloot,  loop ik naar de ...

GENIET-trekkers!

 GENIET-trekkers Het was een bijzonder jaar voor ons boeren.  Maar ook voor de burgers. Wat zagen ze veel boze boeren en  boze trekkers voorbij komen. Helaas was er ook veel overlast.  Vlak voor de kerst hebben veel boeren iets  "terug willen doen".  Bij ons in Ommen waren er  4 jonge enthousiaste boerinnen  die hun kwaliteiten bij elkaar gegooid hebben. om iets moois te organiseren... Volgens mij is het gelukt!  Ik ben trots op die jonge boerinnen!  Ik mocht hier een filmpje van maken.  met hetzelfde doel als zij hadden... Om van te GENIETEN!  Zie hier de GENIET-trekkers !  Geniet ervan !  En van deze gelegenheid maken we gebruik  om u alvast een goed 2023 toe te wensen!  Met veel momenten  om van te GENIETEN ! 

De Vecht, de bevroren ochtend, de vogels en de zon .

"Ga je mee?" roept mijn man vanuit zijn oude Belingo bedrijfsauto. Een grote "Ja" klinkt er uit mijn mond. Ik weet meteen wat ie bedoeld en dat is geweldig! Ik kom omhoog vanuit mijn gehurkte positie tussen het bevroren onkruid..... .....met de vragende blikken van koeien op me gericht. Ik was net bezig om Dora mooi op de foto te zetten. Je weet wel,  de inmiddels beroemde Dora, met een eigen schilderij, een eigen blog-bladzijde. (blog blz: de levensreis van Dora) . Ze is  hoog zwanger van haar derde kalfje en mag samen met wat pinken en andere  hoog-zwangeren het laatste gras rond onze boerderij opeten. Maar nu in snel-trein-vaart de Belingo in, hond mee en gaan ! We gaan naar "de Vecht". Gisteravond aan tafel hadden we het er over: "De pinken moeten nodig een ander stuk." Dat is de laatste dagen niet gelukt.  Maar...