Doorgaan naar hoofdcontent

Romantische tuin in november







Het waren zulke 
 romantische tuindagen 
de afgelopen dagen
In november ! 

Daar wijd ik 
even 
een tussendoor-blogje aan 













De zon 
ging stralen
achter 
dit laatste 
groepje rozen 

Zo romantisch!  








Ook het laatste  moederkruid 
bloeit nog even 
heel romantisch..










Ach en de vrouwenmantel....
Die wil wel, 
maar is 
op een een paar 
piep kleine bloemetjes na
 wél uit gebloeid. 









In het ochtend licht doen 
de enkele éénjarigen die nog staan 
een romantische duit in het zakje 









En dan hebben we nog
 de niet meer bloeiende 
maar wel
romantisch ingedroogde bloemen 
van de hortensia.









Of de ingedroogde lampionplant,
met een 
romantisch rood hart 
binnenin. 








Het blad van 
de Armeluisorchidee:
zónder 
de lage November zon 
is ie niets... 
Mét
is ie fantastisch!








En  diezelfde zon  
maakt 
vlak voor  ie ondergaat 
 de hele tuin 
romantisch...







Nee, dit jaar is Novemver 
verre van saai! 

Romantiek 
voert de boventoon. 
En als het aan mij ligt 
gaan we mooi zo door in december. 

En wat mijn DikkeBomenblog betreft. 
Natuurlijk gaan we er mee verder. 
Nog druk bezig met hun geschiedenis...

Een hartelijke groet en tot snel !  








Reacties

  1. gekust, gestreeld,
    door teder zonlicht omgeven,
    november, mijn geboortemaand,
    wat is het heerlijk leven

    een prachtige reeks, lieve Ina,
    bedankt voor je hartelijke woorden,

    ria

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat hebben we toch een prachtige novembermaand, het ochtendlicht door de rozen, romantisch en wonderschoon. Je vorige post had ik even gemist ook zo mooi met die dikke bomen en dan de koeien er bij. Het simpele buitenleven is zo mooi, als je er oog voor hebt.
    Groetjes,
    Janneke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. schitterend ina, dat heb je supermooi gevangen zeg, de roosjes stelen wel de show met dat zachte zonlicht,
    wat een feest dit weer hé, s'nachts regen en overdag zon,
    kan niet mooier toch,
    dit tot aan kerst, 3 dagen sneeuw en weer dit :-)
    ik teken er voor

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Dank je wel voor het reageren op onze blog !

Populaire posts van deze blog

De zachte kant ....

De zachte kant.... Tijden veranderen,  maar iets  wat stevig in je gebeiteld  zit, veranderd nooit  moet er toch soms uit.  De ochtendwandeling bijvoorbeeld.  Vooral, als het mooi is buiten, het mee beleven,  er zijn,  het vastleggen.. Bij deze....  Ik ben er weer. ... :)  Ik ben vertrokken voor de zon op kwam.  Altijd leuk om de  zonsopgang mee te maken. Al zoek ik het dit keer  laag bij de grond,  negeer een beetje de felheid  van de opkomende zon. De heide plantjes bekijk ik even van dichtbij  Ze tonen nu zo zacht.  De heide zit hier in de grond.  Echte zandgrond hier. Daardoor komt ze  zo hier en daar  vanzelf op En nu zuinig op zijn!   Want heide verdwijnt he?  Als je er niet zuinig op bent. Het is koud buiten maar de sfeer is zo prachtig!   Pasteltinten rondom,  overal waar je kijkt!  Via de eeuwen oude Galgravensloot,  loop ik naar de ...

GENIET-trekkers!

 GENIET-trekkers Het was een bijzonder jaar voor ons boeren.  Maar ook voor de burgers. Wat zagen ze veel boze boeren en  boze trekkers voorbij komen. Helaas was er ook veel overlast.  Vlak voor de kerst hebben veel boeren iets  "terug willen doen".  Bij ons in Ommen waren er  4 jonge enthousiaste boerinnen  die hun kwaliteiten bij elkaar gegooid hebben. om iets moois te organiseren... Volgens mij is het gelukt!  Ik ben trots op die jonge boerinnen!  Ik mocht hier een filmpje van maken.  met hetzelfde doel als zij hadden... Om van te GENIETEN!  Zie hier de GENIET-trekkers !  Geniet ervan !  En van deze gelegenheid maken we gebruik  om u alvast een goed 2023 toe te wensen!  Met veel momenten  om van te GENIETEN ! 

De Vecht, de bevroren ochtend, de vogels en de zon .

"Ga je mee?" roept mijn man vanuit zijn oude Belingo bedrijfsauto. Een grote "Ja" klinkt er uit mijn mond. Ik weet meteen wat ie bedoeld en dat is geweldig! Ik kom omhoog vanuit mijn gehurkte positie tussen het bevroren onkruid..... .....met de vragende blikken van koeien op me gericht. Ik was net bezig om Dora mooi op de foto te zetten. Je weet wel,  de inmiddels beroemde Dora, met een eigen schilderij, een eigen blog-bladzijde. (blog blz: de levensreis van Dora) . Ze is  hoog zwanger van haar derde kalfje en mag samen met wat pinken en andere  hoog-zwangeren het laatste gras rond onze boerderij opeten. Maar nu in snel-trein-vaart de Belingo in, hond mee en gaan ! We gaan naar "de Vecht". Gisteravond aan tafel hadden we het er over: "De pinken moeten nodig een ander stuk." Dat is de laatste dagen niet gelukt.  Maar...