Doorgaan naar hoofdcontent

Betovering van de herfst.






Het is alweer
een tijdje geleden
dat de tuin 
zijn laatste herfstbloemen
te voorschijn toverde.....

















De laatste hommel 
op deze bloem 
de laatste nectar snoepte...
















De laatste vlinder 
op de laatst bloeiende bloem
van de vlinderstruik
voor de laatste keer 
neerstreek...
















De laatste bijen
op de laat bloeiende 
hulst afvloog....
















Nog maar kort geleden
toverde de herfst
zijn paddenstoelen uit de grond...
















Hij had er wat moeite mee, 
deze herfst.
De droogte maakte 
dat het toveren 
van paddenstoelen 
niet mee viel.


















Het toveren van duizenden, 
rode, oranje en gele bladeren 
op ons erf 
was net als ieder jaar 
een koud kunstje.... 
















....en  menig uurtje genieten
voor ons als bewoners...















Maar een koud kunstje 
wás het 
en ís het nu
letterlijk.

Want ook de kou
 is deze herfst
al te voor schijn getoverd.


De plaatjes rondom ons erf werden nog mooier...

















Maar veruit het mooiste
wat de herfst dit jaar
te voorschijn toverde
was een nieuw
bloeiend boompje
 op ons erf.....

















Als uit het niets stond ie daar
heel klein nog
het blad  bijna verloren
maar al wél
de mooiste bloempjes
dragend
aan zijn kale takken.

Vlak bij de oude bomen.
vond ik hem.

De oude bomen 
Die de allereerste generatie Roke
in de jaren 30
op deze plek geplant heeft....














Maar ook 
dicht  bij het oude vervallen schuurtje
met de donker geteerde planken

Het enige op ons erf 
wat nog herinnert aan de tijd 
dat de tweede generatie 
zelf 
zulk soort schuurtjes bouwde
in de jaren 60-70. 


















En ja,
ook dicht bij de nieuwe schuur 
waar we nog volop mee aan het bouwen zijn.. 
De nieuwe generatie... 





















Hij staat daar eigenlijk
op een onooglijk plekje.

Maar wat een wonderlijk plekje.
Om juist hier terecht te komen.


Te voorschijn getoverd te worden....



















Het is een kardinaalsmuts
Nooit eerder zag ik hem op ons erf. 
Vreemd, 
in al die jaren dat ik hier woon....

Maar ik neem me voor 
dit getoverde wondertje 
uit te spitten
En 
ergens 
bij de nieuwe stal 
een plekje te geven

een betoverend mooi plekje ! 




















































Reacties

  1. klaproos15 november 2016 om 10:54

    heel erg mooi,
    ja alles is nu het laatste hé,
    wel puur genieten van elk bloeiend bloemetje in je tuin,
    we moeten weer heel lang wachten voordat het weer zover is,
    dank je wel dat ik steeds weer mee mag lopen Ina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ria19 november 2016 om 13:34

    Er is slechts één woord dat mijn gevoelens nu weergeeft: "schitterend".
    Het is een zegen daar te mogen wonen.
    Wat heb ik mee genoten.

    ria39

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hilly Nicolay26 december 2016 om 01:18

    Wat mooi, genieten.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Dank je wel voor het reageren op onze blog !

Populaire posts van deze blog

De zachte kant ....

De zachte kant.... Tijden veranderen,  maar iets  wat stevig in je gebeiteld  zit, veranderd nooit  moet er toch soms uit.  De ochtendwandeling bijvoorbeeld.  Vooral, als het mooi is buiten, het mee beleven,  er zijn,  het vastleggen.. Bij deze....  Ik ben er weer. ... :)  Ik ben vertrokken voor de zon op kwam.  Altijd leuk om de  zonsopgang mee te maken. Al zoek ik het dit keer  laag bij de grond,  negeer een beetje de felheid  van de opkomende zon. De heide plantjes bekijk ik even van dichtbij  Ze tonen nu zo zacht.  De heide zit hier in de grond.  Echte zandgrond hier. Daardoor komt ze  zo hier en daar  vanzelf op En nu zuinig op zijn!   Want heide verdwijnt he?  Als je er niet zuinig op bent. Het is koud buiten maar de sfeer is zo prachtig!   Pasteltinten rondom,  overal waar je kijkt!  Via de eeuwen oude Galgravensloot,  loop ik naar de ...
6 reacties
Meer lezen

Mijn boerenblog: stoppen of doorgaan?

Om met de deur in huis te vallen,  dit is het tweede kalfje van onze Dora 149 !  Je weet wel, de Dora waar ik al eerder over schreef . Haar levensreis beschreef.  de-levensreis-van-dora-149 Dora is nu ruim 3 jaar  en heeft een tijdje geleden haar 2e kalfje gekregen !  Een meisje, een vaarskalfje zoals we dat noemen !  We zijn er blij mee!  Het is inmiddels al lang geleden  dat ik iets verteld heb op deze blog  en dat heeft een reden. Ik weet niet goed hoe dit uit te leggen... Ik begin dus maar bij het begin. Ik ben deze blog begonnen puur omdat ik het zo leuk vind ! Het mooie om me heen vastleggen, de plaatjes in mijn hoofd bewaren, van genieten, anderen van laten genieten. Ik doe dit al lang, al heel lang. Mijn blog begon ik al voor het  facebook tijdperk. Om dezelfde reden zijn we begonnen met de openstelling van ons bedrijf. Leuke activiteiten verzonnen op ons bedrijf. H...
11 reacties
Meer lezen

ons geriefbosje

                                                                              Bij onze boerderij  staat een bosje. Al jaren van oorsprong een geriefbosje We hebben het een beetje aangelegd  een natuur-doepad er door heen en het spel boerenbosgolf  kan men er spelen.  Voor ons zelf is zo'n bosje  ook heerlijk.  Op zondag  een beetje lummelen,  wandelen, koekeloeren naar  plantjes, bomen, beestjes  Best lux eigenlijk.  Vroeger niet toen moest men er hout uithalen om de kachel te stoken.   Dé functie van zo'n geriefbosje. Twee keer warm word je er van,  zei men. "bij het hakken en bij de kachel".  Vandaag neem ik jullie mee  op mijn zondagse  wandel en lummeltoc...
11 reacties
Meer lezen