Amsterdamse oma op de boerderij

Het is druk geweest. 

Ik kan niet anders zeggen.

Maar is dat erg? 

"Nee", ik zeg altijd: 

"Als je het kán doen, 

je hebt er plezier aan

dan is het goed."

Waar over zal ik
mijn nieuwste blog schrijven:   

"de bouw, het erf,
nu eindelijk écht helemaal klaar". 

"De open dag,
vol van mensen en vrolijkheid"
"De bijzondere evenementen,
door veel lieve vrijwilligers
georganiseerd op ons erf?"

"Wat zal ik noemen?"

Ik pak iets kleins,

kleine dingen kunnen
groot zijn. 

Dus wat is het ? 

Groot of klein ? 

Bepaal het zelf....

.

Het gaat over een Amsterdamse oma,

Ik weet geen naam,

ze was er maar even

maar maakte indruk. 

Met haar kinderen was ze

 én haar kleinkinderen.

De jonge moeder kwam aan de deur 

voor leuke activiteiten

"Waar is Oma zeiden de kleinkinderen"

"Oma is op de schommel."

"Ze vind dat leuk."

Aan het einde een bijzondere middag

kwam oma even bij mij
om het hoekje
van de deur kijken.

"Het was heerlijk" zei ze. 

"Ik heb genoten

van alles om me heen 

maar vooral 

van het liggen in het gras." 

en meteen daarachter aan 

"Vind je dat gek ?"

Nee ik vind dat niet gek! 

Ze heeft genoten 

van de vogels in de lucht.

Hun spel

dichtbij 

en ver weg! 

Langs 

wolken, 

daken,

bomen 

en koeien, 

Van de bloemen

bezocht door
bijen en vlinders... 

Van de zonnebloemen

 langs het doolhof,

in gezelschap van 

hommels,

  pimpelmeesjes 

en koolmeesjes... 

Van de wind door de haren, 

de zon op haar gezicht.

Van geluiden 

van kinderen en ouders 

die opgaan in hun spel....

Van een keur aan geuren,  

van de bomen, de bloemen

maar ook 

van de koeien, de stieren

de jongste kalfjes in het stro... 

Al is dat laatste wel wennen.

Dag lieve Amsterdamse oma,

Ja hoor, ik snap het! 

Helemaal! 

Zoals u het beleeft hebt 

is onze boederij bedoelt!

En zó genieten,
als u deed
zo open,
 zo vol van vrijheid
 zonder enige vorm van belemmering
van wat dan ook.
wens ik iedereen toe !