Doorgaan naar hoofdcontent

violen in de krokusvakantie














In de krokusvakantie op zoek naar violen.
Mooie paarse net als vorig jaar.
Ze bloeien heerlijk lang
en geven alvast een beetje fleur 
aan de soms wat grauwe
 net-geen-voorjaarsdagen. 





Het weer maakt wel dat de bloemblaadjes 
letterlijk wat "terneergeslagen" zijn.
Ook wel mooi natuurlijk...




Maar geen vergelijk met een heerlijk zonnetraaltje erop.







 








Maar goed het is dus eigenlijk  krokusvakantie.
Ditmaal hebben de krokussen de naam van de vakantie
 helemaal waar gemaakt.
Ze bloeien volop.
Heerlijk genieten zo tussen het tuinwerk door.  
Mijn nieuwe maatje is de "bladblazer"
Hij blaast zo al het blad bij die mooie krokussen weg.
Zie daar,  zo komen ze nog meer tot hun recht.






Een dikke hommel wurmt zich in één van de witte exemplaren.






Een beetje een rommelweekje was de krokusvakantie.
Het is nog steeds de tijd van het mesten.
Maar het wil nog  niet overal. 
Te nat.
"Een beetje uitstukkken".
noemde Jan het.
Leuke uitspraak.
Zei mijn moeder vroeger bij het overalls verstellen. 
Een lapje hier een lapje daar, "een beetje uitstukken".
Nu dus bij het bemesten 
een stukje hier een stukje daar.

Ik ga maar verder met het uitstukken van  mijn tuin.
Een stukje hier een stukje daar.
Alle bladeren, takjes e.d  gaan naar het bos.
Ook altijd leuk effen rond te neuzen  






Terug in mijn tuin heb ik bezoek.
Een heel lief beestje....




Even zit ie heerlijk in het zonnetje,
maar dan besluit ie
over mijn zojuist zwart gemaakte grond 
de benen te nemen.





.
Dat doe ik dan ook maar met mijn wekelijkse  blogje.  
Doei
en tot de volgende keer !


Reacties

  1. Heerlijk echte voorjaarsplaatjes. Echt genieten nu hé!
    fijne dag
    Yolanda

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik heb genoten in en van je tuin, heel erg leuk!

    fijne zondag van Tjits

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk weer iets van je te lezen!
    gr. Dineke

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Dank je wel voor het reageren op onze blog !

Populaire posts van deze blog

De zachte kant ....

De zachte kant.... Tijden veranderen,  maar iets  wat stevig in je gebeiteld  zit, veranderd nooit  moet er toch soms uit.  De ochtendwandeling bijvoorbeeld.  Vooral, als het mooi is buiten, het mee beleven,  er zijn,  het vastleggen.. Bij deze....  Ik ben er weer. ... :)  Ik ben vertrokken voor de zon op kwam.  Altijd leuk om de  zonsopgang mee te maken. Al zoek ik het dit keer  laag bij de grond,  negeer een beetje de felheid  van de opkomende zon. De heide plantjes bekijk ik even van dichtbij  Ze tonen nu zo zacht.  De heide zit hier in de grond.  Echte zandgrond hier. Daardoor komt ze  zo hier en daar  vanzelf op En nu zuinig op zijn!   Want heide verdwijnt he?  Als je er niet zuinig op bent. Het is koud buiten maar de sfeer is zo prachtig!   Pasteltinten rondom,  overal waar je kijkt!  Via de eeuwen oude Galgravensloot,  loop ik naar de ...

GENIET-trekkers!

 GENIET-trekkers Het was een bijzonder jaar voor ons boeren.  Maar ook voor de burgers. Wat zagen ze veel boze boeren en  boze trekkers voorbij komen. Helaas was er ook veel overlast.  Vlak voor de kerst hebben veel boeren iets  "terug willen doen".  Bij ons in Ommen waren er  4 jonge enthousiaste boerinnen  die hun kwaliteiten bij elkaar gegooid hebben. om iets moois te organiseren... Volgens mij is het gelukt!  Ik ben trots op die jonge boerinnen!  Ik mocht hier een filmpje van maken.  met hetzelfde doel als zij hadden... Om van te GENIETEN!  Zie hier de GENIET-trekkers !  Geniet ervan !  En van deze gelegenheid maken we gebruik  om u alvast een goed 2023 toe te wensen!  Met veel momenten  om van te GENIETEN ! 

De Vecht, de bevroren ochtend, de vogels en de zon .

"Ga je mee?" roept mijn man vanuit zijn oude Belingo bedrijfsauto. Een grote "Ja" klinkt er uit mijn mond. Ik weet meteen wat ie bedoeld en dat is geweldig! Ik kom omhoog vanuit mijn gehurkte positie tussen het bevroren onkruid..... .....met de vragende blikken van koeien op me gericht. Ik was net bezig om Dora mooi op de foto te zetten. Je weet wel,  de inmiddels beroemde Dora, met een eigen schilderij, een eigen blog-bladzijde. (blog blz: de levensreis van Dora) . Ze is  hoog zwanger van haar derde kalfje en mag samen met wat pinken en andere  hoog-zwangeren het laatste gras rond onze boerderij opeten. Maar nu in snel-trein-vaart de Belingo in, hond mee en gaan ! We gaan naar "de Vecht". Gisteravond aan tafel hadden we het er over: "De pinken moeten nodig een ander stuk." Dat is de laatste dagen niet gelukt.  Maar...