Doorgaan naar hoofdcontent

violen in de krokusvakantie














In de krokusvakantie op zoek naar violen.
Mooie paarse net als vorig jaar.
Ze bloeien heerlijk lang
en geven alvast een beetje fleur 
aan de soms wat grauwe
 net-geen-voorjaarsdagen. 





Het weer maakt wel dat de bloemblaadjes 
letterlijk wat "terneergeslagen" zijn.
Ook wel mooi natuurlijk...




Maar geen vergelijk met een heerlijk zonnetraaltje erop.







 








Maar goed het is dus eigenlijk  krokusvakantie.
Ditmaal hebben de krokussen de naam van de vakantie
 helemaal waar gemaakt.
Ze bloeien volop.
Heerlijk genieten zo tussen het tuinwerk door.  
Mijn nieuwe maatje is de "bladblazer"
Hij blaast zo al het blad bij die mooie krokussen weg.
Zie daar,  zo komen ze nog meer tot hun recht.






Een dikke hommel wurmt zich in één van de witte exemplaren.






Een beetje een rommelweekje was de krokusvakantie.
Het is nog steeds de tijd van het mesten.
Maar het wil nog  niet overal. 
Te nat.
"Een beetje uitstukkken".
noemde Jan het.
Leuke uitspraak.
Zei mijn moeder vroeger bij het overalls verstellen. 
Een lapje hier een lapje daar, "een beetje uitstukken".
Nu dus bij het bemesten 
een stukje hier een stukje daar.

Ik ga maar verder met het uitstukken van  mijn tuin.
Een stukje hier een stukje daar.
Alle bladeren, takjes e.d  gaan naar het bos.
Ook altijd leuk effen rond te neuzen  






Terug in mijn tuin heb ik bezoek.
Een heel lief beestje....




Even zit ie heerlijk in het zonnetje,
maar dan besluit ie
over mijn zojuist zwart gemaakte grond 
de benen te nemen.





.
Dat doe ik dan ook maar met mijn wekelijkse  blogje.  
Doei
en tot de volgende keer !


Reacties

  1. Heerlijk echte voorjaarsplaatjes. Echt genieten nu hé!
    fijne dag
    Yolanda

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik heb genoten in en van je tuin, heel erg leuk!

    fijne zondag van Tjits

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk weer iets van je te lezen!
    gr. Dineke

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Dank je wel voor het reageren op onze blog !

Populaire posts van deze blog

De zachte kant ....

De zachte kant.... Tijden veranderen,  maar iets  wat stevig in je gebeiteld  zit, veranderd nooit  moet er toch soms uit.  De ochtendwandeling bijvoorbeeld.  Vooral, als het mooi is buiten, het mee beleven,  er zijn,  het vastleggen.. Bij deze....  Ik ben er weer. ... :)  Ik ben vertrokken voor de zon op kwam.  Altijd leuk om de  zonsopgang mee te maken. Al zoek ik het dit keer  laag bij de grond,  negeer een beetje de felheid  van de opkomende zon. De heide plantjes bekijk ik even van dichtbij  Ze tonen nu zo zacht.  De heide zit hier in de grond.  Echte zandgrond hier. Daardoor komt ze  zo hier en daar  vanzelf op En nu zuinig op zijn!   Want heide verdwijnt he?  Als je er niet zuinig op bent. Het is koud buiten maar de sfeer is zo prachtig!   Pasteltinten rondom,  overal waar je kijkt!  Via de eeuwen oude Galgravensloot,  loop ik naar de ...

Mijn boerenblog: stoppen of doorgaan?

Om met de deur in huis te vallen,  dit is het tweede kalfje van onze Dora 149 !  Je weet wel, de Dora waar ik al eerder over schreef . Haar levensreis beschreef.  de-levensreis-van-dora-149 Dora is nu ruim 3 jaar  en heeft een tijdje geleden haar 2e kalfje gekregen !  Een meisje, een vaarskalfje zoals we dat noemen !  We zijn er blij mee!  Het is inmiddels al lang geleden  dat ik iets verteld heb op deze blog  en dat heeft een reden. Ik weet niet goed hoe dit uit te leggen... Ik begin dus maar bij het begin. Ik ben deze blog begonnen puur omdat ik het zo leuk vind ! Het mooie om me heen vastleggen, de plaatjes in mijn hoofd bewaren, van genieten, anderen van laten genieten. Ik doe dit al lang, al heel lang. Mijn blog begon ik al voor het  facebook tijdperk. Om dezelfde reden zijn we begonnen met de openstelling van ons bedrijf. Leuke activiteiten verzonnen op ons bedrijf. H...

Waardig afscheid....prachtig nieuw begin!

Dit wordt zo'n blog  die je moet schrijven  gewoon omdat het je raakt.  En het waard is  ...om te blijven herinneren  ….om een verhaal van te maken ...om te delen.  Het gaat om  afscheid nemen van een koe. Want ja,  koeien gaan soms weg op ons bedrijf .  En nee, dat is niet altijd leuk.  Het is zondagmiddag, tijd voor mijn zondagse wandelingetje over het erf,  natuurlijk mét hond en camera.  Maar ditmaal is het anders ik ga  rechtstreeks  naar  het kap-schuurtje, naar een bijzondere koe.  Binnenkort moeten we afscheid van haar nemen. Dat is nogal wat . Het is zo'n bijzondere en voor mij geliefde koe, dat ik bewust afscheid wil nemen. Ik tref haar aan samen met de oude rode koe. Ook van haar moeten we binnen afzienbare tijd afscheid nemen... Ze kijken me aan,  met een blik van:   "wat doe jij hi...